Στην παρούσα ενότητα παρουσιάζονται συνολικά έργα (λογοτεχνικά, μουσικά, ζωγραφική, θεατρικά) κι άλλες καλλιτεχνικές δημιουργίες μελών και φίλων του Συλλόγου μας.

Αφιέρωμα στον Εικαστικό Φωτογράφο Σαράντο Σακελλάκο (στις έως τώρα δημιουργίες του) από το Περιοδικό Photo Business Του Μηνός Ιουνίου - 23/6/20

Ολικό αφιέρωμα στο μέχρι τώρα έργο του, δικού μας Μανιάτη καλλιτέχνη, Σαράντου Σακελλάκου δημοσίευσε το περιοδικό PHOTO BUSINESS του μηνός Ιουνίου. Στο 11σέλιδο (52-63σελ.) αφιέρωμα, συνέντευξη στην Ιωάννα Βασδέκη αναβλύζει αβίαστα το καλλιτεχνικό πάθος του ΣΤΥΑτζή καλλιτέχνη.

Η αναγνωρισμένη, πρωτότυπη και πολυσύνθετη δημιουργία του σε παγκόσμιο επίπεδο έρχεται κατόπιν επιστημονικής, πεισματικής εργασίας.

Μαθητής και δάσκαλος ταυτόχρονα, συλλογικός αλλά ταυτόχρονα μοναδικός δημιουργός, αναζητεί και αναδεικνύει το κάλλος της ζωής, τη δημιουργική υπέρβαση του ηττημένου. Εμπνέεται από τους ογκόλιθους της ελληνικής ποίησης και λογοτεχνίας (Ρίτσο, Βρεττάκο, Σεφέρη κ.ά.). Συνομιλεί με το φωτογράφο Σπύρο Μελετζή, διδάσκεται από τις φωτογραφίες του Κώστα Μπαλάφα.

Και τώρα έρχεται να μας αποκαλύψει και το ποιητικό του ταλέντο δεμένο σφιχτά με τη φωτογραφία.

… «Η διαρκής μου περιπλάνηση

ξεθωριάζοντας τους φόβους

της ψυχής μ’ ενθαρρύνει

στην αναζήτηση» .… γράφει κάπου ο Σ.Σ.

Αξίζει πραγματικά να διαβάσετε ολόκληρο το αφιέρωμα του άξιου συγχαρητηρίων, πολυπράγμονα τεχνίτη του λόγου, του ήχου και της εικόνας συναδέλφου μας.

«ΣΠΥΡΟΣ ΜΕΛΕΤΖΗΣ - ο Φωτογράφος της Αντίστασης και ο Εικαστικός Φωτογράφος» / Σαράντος Σακελλάκος (2019)

Μας ξαφνιάζει ευχάριστα ξανά ο Σαράντος Σακελλάκος (μηχανοσυνθέτης της 14ης Σειράς ΣΤΥΑ).

Αυτή τη φορά σκηνοθετικά ανοίγει ένα τεράστιο κεφάλαιο της νεότερης ιστορίας.

Μέσα από τη Δημιουργία-Βίντεο (διάρκειας 64’ λεπτών) ο Σαράντος Σακελλάκος παρουσιάζει, το έργο του Σπύρου Μελετζή. Τα πριν και τα μετά όλης του της ζωής του ιστο­ρι­κού φω­το­γρά­φου.

Η προσφορά της Κύπρου στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μια άγνωστη πτυχή του Ελληνισμού

Για το  πολύτιμο βιβλίο του Ν. Μπατσικανή*: «Η προσφορά της Κύπρου στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο» έκανε κριτική αναφορά η κυρία Ανθούλα Δανιήλ, που δημοσιεύτηκε στο έγκριτο περιοδικό "ΦΡΕΑΡ" την 18/06/2019.
Η Ανθούλα Δανιήλ είναι Κριτικός Λογοτεχνίας και μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων. Μια άγνωστη πτυχή του Ελληνισμού για την οποία όλοι πρέπει να γνωρίζουμε.
Την ευκαιρία αυτή άδραξε κι ο Σ.Α.Σ  για να σας ενημερώσει ανάλογα.

Νίκος Μπατσικανής: Η προσφορά της Κύπρου στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μια άγνωστη πτυχή του Ελληνισμού

 Η Κύπρος θεωρείται ως η χώρα που είχε (σε αναλογία με τον πληθυσμό της) τη μεγαλύτερη ανθρώπινη συμμετοχή στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο: 35.000 στρατευμένοι, 650 νεκροί, 2.500 αιχμάλωτοι.

ΑΕΤΟΙ ΤΩΝ ΑΙΘΕΡΩΝ

του Νίκου Μπατσικανή*

Πάλι ο νους φτεροκοπάει στα πέρατα της σκέψης,
το όνειρο, ασυγκράτητο, σπαθίζει τους αιθέρες.
Υφαίνω τα οράματα, πλεξούδες με την πίκρα
και τις χαρές που μού ’δωσες, τόσον καιρό σιμά σου.
Μες τ’ ουρανού τα διάσελα, σεργιάνι ο λογισμός μου,
κι όσα μού χάρισες εκεί –στο πέταγμα του απείρου.
Αεροπορία - μάνα μου – ιδανικό - ερωμένη,
χύνω τα ξέπλεκα μαλλιά τής θύμησης και πάω
σε φίλων πού ’χασα κοντά τη μνήμη, για ν’ αφήσω
της θολωμένης μου ματιάς το σύγνεφο να βρέξει.

Όλοι εδώ. Αρχάγγελοι, με σιδερένιες κάσκες
και ατσαλένια, στα φτερά, δύναμη, να πετάξουν,
όπως παλιά, σαν αετοί, που διάλεξαν να είναι,
ηνίοχοι στα άτια τους, πήγασοι - δον κιχώτες,
σμήνη αγριοχελίδονα, πουλιά ν’ αποδημούνε.
Άυλοι, δίχως του κορμιού τα βάρη και της ζήσης,
και μεθυσμένοι απόφαση αθάνατοι να μείνουν,
στο ηρώο τής συνείδησης, στο κάλεσμα της μοίρας
που, δολερή, ανελέητη, γι’ αυτούς λεγόταν «πρέπει»,
χρέος και αυστηρή εντολή, την πτώση νά ’χουν κόστος.

Υμέναιος, το βέρτικο. Τα Ηλύσια πεδία,
με τ’ ανθισμένα κάνιστρα, πετάγματος λιβάδια.
Για γκέμια, επιτάχυνση, σύντροφος, το καθήκον,
ξεφάντωμα στο άπειρο, με στέφανα τις ζώνες.
Γιοι τού Δαιδάλου, Ίκαροι, «τοις ρήμασι εκείνων»,
να σκέπει τα φτερούγια σας της Παναγιάς η Χάρη,
στεφανωμένοι αμάραντα κι ολάνθιστα κλωνάρια,
ως κίονες, που συγκρατούν του ουρανού τον θόλο.

Ανατριχίλα τού κορμιού, αχ, θρόισμα της μνήμης,
ακύμαντο κι ανέφελο ταξίδι δεν υπάρχει.


*Ο Νικόλαος Μπατσικανής είναι απόστρατος Επισμηναγός
τής 22ας Σειράς ΣΤΥΑ.

----------------Η Κατάταξη------------

Αφιερώνεται σε όλους τους αποφοίτους των Στρατιωτικών Σχολών της Π.Α. ΣΤΥΑ, Σ.Ι., ΣΜΑ, ΣΥΔ, ΣΙΡ
----------------Η Κατάταξη------------

Σαν «χτες» καταταχτήκαμε ως Δόκιμοι στη ΣΤΥΑ
τα …«είδαμε όλα» φίλε μου Να! Μα την Παναγία.

Δεκαοχτάχρονα παιδιά άντε και δεκαεννέα
ούτε που το γνωρίζαμε τι πάει να πει …σκελέα.

Μας κούρεψαν, μας δώσανε μιά φόρμα να φορέσουμε
μακριά ήταν, την …πατήσαμε κοντέψαμε να …πέσουμε.

Το τζόκεϊ μέχρι τ’ αφτιά μας έπεφτε σαν …φέσι
η ζώνη τρείς …γυροβολιές μας έφερνε τη μέση.

Τα πόδια μας αμάθητα ήτανε στις αρβύλες
πληγώσαν τις …πατούσες μας και βγάλανε …καντήλες.

Σαν μπήκαμε όμως στη γραμμή κι άρχισε το …τροχάδη
δεν είχε φίλε …τελειωμό μέχρι αργά το …βράδυ.

Κραυγές, φωνές και προσταγές σφυρίχτρες …καμπανάκια
νόμιζες πως μας βάζανε φωτιές μες’ τα …μπατζάκια.

Και τρέχαμε και τρέχαμε και συνεχώς πηδούσαμε
«Δόοοοκιμος 1ης !!» λέγαμε με όση δύναμη μπορούσαμε.

Και από τότε πέρασαν τόσα και τόσα χρόνια
ας ήταν να γυρίζανε κι ας …τρέχαμε ακόμα.

Γιατί μια Μάνα ήτανε για όλους μας η ΣΤΥΑ
που θύμησες μας άφησε γεμάτες νοσταλγία

Από την ανέκδοτη ποιητική μου συλλογή "Ποιητικές Επωμίδες". Ηλίας Γ. Σβάρνας

«Το …τέλος μιάς …ζωής»

Αγαπητοί Συνάδελφοι ικανοποιώ το αίτημα του αγαπητού Ταξιάρχου κ. Γιώργου Ρούσσου (Προέδρου του ΣΑΣΥΔΑ), ο οποίος ζήτησε να γράψω ένα ποίημα για το «κλείσιμο» των τριών ιστορικών Σχολών Υπαξιωματικών της Πολεμικής Αεροπορίας.. Το δημοσιεύω στην φιλόξενη ιστοσελίδα του αγαπητού Πτεράρχου Γιώργου Βορρόπουλου λόγω …άμεσης ανάγνωσης. Είναι δε ελεύθερο να δημοσιευτεί στις έγκριτες εφημερίδες τόσο του Σ.Α.Σ όσο και του ΣΑΣΥΔΑ.

----«Το …τέλος μιάς …ζωής»

Τις τρείς Υπαξιωματικών Σχολές

που είχε η Αεροπορία

τις "κλείσανε" εν μια νυκτί

και τις εκάμαν …μία.

Η μιά ήταν των Τεχνικών

και την ελέγαν ΣΤΥΑ

την άλλη ΣΥΔ (Διοικητικών)

Σχολή με σημασία.

Και κείνη των ιπτάμενων

των Ραδιοναυτήλων

πάει κι αυτή την κλείσανε

με ΣΤΥΑ, ΣΥΔ …αλλήλων.

Ήταν ιστορικές Σχολές

έγραψαν ιστορία

κι ανέβασαν πολύ ψηλά

την Αεροπορία.

Τώρα που "μία" γίνανε

την ονομάσαν ΣΜΥΑ

με κατευθύνσεις νάχει τρεις

μες στην Υπηρεσία.

Μα πρέπει να αναβαθμιστεί

στα επόμενα τα χρόνια

να παίρνουν οι απόφοιτοι

και …πιο πολλά "γαλόνια".

10-5-2019 Ηλίας Γ. Σβάρνας