Γράφει ο Σμχος ε.α Εμμ. Σαλεβουράκης της 38 σεράς

Διαβάζω τον εγκεκριμένο (πλέον) ΕΣΚΑ 66 (ΦΕΚ Β’6542/08.12.2025 ) ο οποίος αφορά στην αδειοδότηση του προσωπικού που θα αποδεσμεύει μετά από συντήρηση στρατιωτικά αεροναυτικά προϊόντα (sic).
Όταν μιλάμε για ΕΣΚΑ 66 (όπως και EMAR 66) στο πλαίσιο της εκπαίδευσης, δεν πρόκειται για ένα “ακαδημαϊκό επίπεδο”, όπως αυτό που καθορίζεται από τα πανεπιστήμια ή τα ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
Ο ΕΣΚΑ 66 είναι ένας τεχνικός κανονισμός που καθορίζει πρότυπα επάρκειας, εκπαίδευσης και πιστοποίησης για προσωπικό συντήρησης στρατιωτικών αεροσκαφών στο πλαίσιο των Ευρωπαϊκών Στρατιωτικών Απαιτήσεων Αξιοπλοΐας [«European Military Airworthiness Requirements» (EMAR)]. Περιλαμβάνει τις απαιτήσεις για τη βασική γνώση, την πρακτική εκπαίδευση, την εξέταση και την κατοχύρωση Στρατιωτικής Αδείας Συντήρησης Αεροσκαφών-ΣΑΣΑ) (Military Aircraft Maintenance Licence – MAML) για τεχνικούς κατηγοριών Β1/Β2 κ.α., με διαφορετικά επίπεδα εκπαίδευσης ανάλογα με το βάθος γνώσεων και δεξιοτήτων που απαιτούνται, ενώ επιπρόσθετα καθορίζονται και οι προϋποθέσεις για την άδεια κατηγορίας “C”.
Κατά τη βάση του EMAR 66 ορίζονται “Levels” της εκπαίδευσης τύπου αεροσκάφους – από πολύ βασική κατανόηση του συστήματος μέχρι πλήρη θεωρητική και πρακτική επάρκεια –, αλλά αυτά είναι επίπεδα κατάρτισης τεχνικής φύσης για επαγγελματίες συντήρησης και όχι ακαδημαϊκής εκπαίδευσης όπως Πανεπιστημιακό δίπλωμα ή μεταπτυχιακό.
Στην πράξη, το EMAR 66 χρησιμοποιείται από Εθνικές Αρχές Αξιοπλοΐας, ώστε να διασφαλιστεί ότι το εκπαιδευτικό πρόγραμμα ενός στρατιωτικού σπουδαστή ή τεχνικού καλύπτει συγκεκριμένη τεχνική ύλη, δοκιμάζεται με τυποποιημένο τρόπο και αποδεικνύει ικανότητα έκδοσης άδειας συντήρησης. Οι απαιτήσεις του περιλαμβάνουν τόσο θεωρητική γνώση (μέχρι επίπεδο 3, με λεπτομέρειες για λειτουργία και συντήρηση), όσο και πρακτική εκπαίδευση σε πραγματικές εργασίες και εκτιμήσεις δεξιοτήτων, με αυστηρά όρια επιτυχίας στις εξετάσεις.
Αντίθετα με ένα τυπικό πτυχίο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, το EMAR 66 (και κατ’ επέκταση ο εθνικός μας ΕΣΚΑ 66) δεν αντιστοιχεί σε επίπεδο σπουδών όπως πτυχίο, μεταπτυχιακό ή διδακτορικό που ορίζονται στον Ευρωπαϊκό Χώρο Ανώτατης Εκπαίδευσης ή από τυπικά πανεπιστημιακά προγράμματα. Οι ευρωπαϊκές σχολές και οι οργανισμοί που εφαρμόζουν το EMAR 66 το εντάσσουν συχνά σε εκπαιδευτικά προγράμματα επαγγελματικής κατάρτισης για τεχνικούς συντήρησης αεροσκαφών, τα οποία μπορεί να έχουν διάρκεια και χαρακτήρα ανάλογο με μεταλυκειακή, τεχνική κατάρτιση, όχι κατ’ ανάγκην ακαδημαϊκής βαθμίδας. Αυτός είναι και ο λόγος που όπως έχει αναλυθεί και υπογραμμιστεί ποικιλοτρόπως, η εφαρμογή του EMAR 66 στις παραδοσιακές στρατιωτικές σχολές τις χώρας, θα τις φέρει πιο κοντά σε επίπεδο ΙΕΚ (ΣΑΕΚ πλέον) ή τεχνικής επαγγελματικής κατάρτισης παρά σε πλήρη τριτοβάθμια ακαδημαϊκή εκπαίδευση, αν δεν προσαρμοστούν τα αντίστοιχα εκπαιδευτικά προγράμματα με τρόπο που να διατηρούν υψηλό ακαδημαϊκό επίπεδο.
Έτσι λοιπόν, στον ΕΣΚΑ 66, η αδειοδότηση για την κατηγορία C μέσω της ακαδημαϊκής οδού περιορίζεται για τους απόφοιτους στρατιωτικών σχολών μόνο στους κατόχους τίτλου σπουδών Ανώτατων Στρατιωτικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων (ΑΣΕΙ). Οι κάτοχοι τίτλου σπουδών σχολών υπαξιωματικών, παρόλο που ανήκουν και αυτές στην τριτοβάθμια εκπαίδευση της χώρας, δεν δύνανται να αιτούνται άδεια κατηγορίας “C” μέσω της “ακαδημαϊκής” οδού.
Φυσικά, παραδείγματα τριτοβάθμιων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων που ενσωματώνουν και τις απαιτήσεις του PART 66 (αντίστοιχου κανονισμού κατά EASA) υπάρχουν και πολύ εύκολα θα μπορούσαν να εξεταστούν και να υιοθετηθούν, εάν το επιθυμούσε η ηγεσία…
Προφανώς, αφού σύμφωνα και με τη σχετική προκήρυξη,  οι πρώην ανώτερες στρατιωτικές σχολές (ΑΣΣΥ) έχουν αναβαθμιστεί σε Ανώτατες (ΑΣΜΥ), Ν. 5265/2026 (ΦΕΚ A 3 – 10.01.2026), θα διορθωθεί το σχετικό λεκτικό της παραγράφου ΕΣΚΑ 66.Α.30 (α)3.(iii) ανάλογα.
Συνοψίζοντας, η εκπαίδευση βάσει EMAR 66 είναι τεχνικό και επαγγελματικό πρότυπο κατάρτισης για συντήρηση στρατιωτικών αεροσκαφών και δεν αποτελεί αυτό καθαυτό ακαδημαϊκό επίπεδο σπουδών, όπως ορίζεται σε τυπικά εκπαιδευτικά συστήματα· η αξιολόγησή της ως “μεταλυκειακή/τεχνική” ή πιο ανώτερη εξαρτάται, από το πώς εντάσσεται το πρόγραμμα EMAR 66 στην εκπαιδευτική δομή της συγκεκριμένης χώρας ή σχολής.
Η συσχέτιση του EMAR 66 με το ακαδημαϊκό επίπεδο εισόδου των υποψηφίων είναι ένα σημείο, που συχνά θολώνει σκόπιμα και καλό είναι να ειπωθεί καθαρά. Το EMAR 66 δεν προϋποθέτει πανεπιστημιακό υπόβαθρο. Το ελάχιστο entry level των υποψηφίων, όπως προκύπτει τόσο από τον ίδιο τον κανονισμό όσο και από τη διεθνή πρακτική εφαρμογής του, αντιστοιχεί σε μεταδευτεροβάθμιο τεχνικό επίπεδο, με βασική απαίτηση επαρκών γνώσεων μαθηματικών, φυσικής, αγγλικής γλώσσας και τεχνικής κατανόησης. Αυτές οι γνώσεις είναι απαραίτητες, για να μπορεί ο εκπαιδευόμενος να παρακολουθήσει τη θεωρητική ύλη των modules και να ανταποκριθεί στις εξετάσεις, όχι όμως για να παραχθεί ακαδημαϊκή έρευνα ή θεωρητική εμβάθυνση πανεπιστημιακού τύπου.
Στην πράξη, οι υποψήφιοι για εκπαίδευση κατά EMAR 66 προέρχονται συνήθως από τεχνικές σχολές, επαγγελματικά λύκεια, στρατιωτικές σχολές τεχνικής κατεύθυνσης ή αντίστοιχες δομές. Το επίπεδο εισόδου τους αντιστοιχεί σε αυτό που στον ευρωπαϊκό εκπαιδευτικό χώρο θα χαρακτηριζόταν ως επίπεδο επαγγελματικής κατάρτισης με τεχνικό προσανατολισμό και όχι ως ανώτατη εκπαίδευση. Το γεγονός ότι η ύλη είναι απαιτητική και οι εξετάσεις αυστηρές, δεν αλλάζει τη φύση του entry level· απλώς σημαίνει ότι το σύστημα είναι φτιαγμένο για να φιλτράρει επαγγελματική επάρκεια και όχι ακαδημαϊκή αριστεία.
Εδώ βρίσκεται και η ουσία της συσχέτισης. Το EMAR 66 είναι σχεδιασμένο έτσι, ώστε να μπορεί να δεχθεί υποψηφίους με σχετικά χαμηλό τυπικό ακαδημαϊκό υπόβαθρο, αλλά να τους ανεβάσει σε υψηλό επίπεδο τεχνικής ευθύνης μέσω τυποποιημένης εκπαίδευσης, εξετάσεων και εμπειρίας. Αυτό είναι πλεονέκτημα για την ασφάλεια πτήσεων, όχι όμως απόδειξη ανώτερου ακαδημαϊκού επιπέδου. Όταν επιχειρείται να παρουσιαστεί η εκπαίδευση EMAR 66 ως ισοδύναμη πανεπιστημιακών σπουδών, αγνοείται σκόπιμα το σημείο εκκίνησης των εκπαιδευομένων και ο καθαρά επαγγελματικός στόχος του κανονισμού.
Με απλά λόγια, το entry level των υποψηφίων για EMAR 66 είναι τεχνικό και επαγγελματικό, όχι ακαδημαϊκό. Η εκπαίδευση χτίζει εξειδίκευση και πιστοποιημένη ικανότητα συντήρησης, όχι ακαδημαϊκή ταυτότητα. Όποια συζήτηση επιχειρεί να ανεβάσει το EMAR 66 σε επίπεδο ανώτατης εκπαίδευσης χωρίς αλλαγή των προϋποθέσεων εισαγωγής και της φύσης της διδασκαλίας, απλώς μετακινεί τον ορισμό για να βολέψει διοικητικές ή πολιτικές αφηγήσεις.

Με αισιοδοξία λοιπόν εν αναμονή της “αναβάθμισης”…

Σμχος ε.α. Μάνος Σαλεβουράκης
       38η Σειρά ΣΤΥΑ

Γράφει ο Ασμχος (ΤΜΑ) Θεόδωρος Κασίμης της 43ης Σειράς ΣΤΥΑ

Η Ανάδειξη και η Αντιμετώπιση της Ανωτερότητας των Υπαξιωματικών:
Μακιαβέλλι και Greene στην Πράξη

Η θέση του υπαξιωματικού στο στρατιωτικό σώμα απαιτεί πάντοτε ένα ισορροπημένο μείγμα ικανότητας, πειθαρχίας, στρατηγικής σκέψης και ηγετικής ευφυΐας. Τα τελευταία 34 χρόνια, η ένταξη των σχολών υπαξιωματικών στις πανελλαδικές εξετάσεις έχει αναβαθμίσει δραματικά το μορφωτικό και επαγγελματικό επίπεδο των στελεχών αυτού του σώματος. Σήμερα, οι υπαξιωματικοί δεν είναι απλώς εκτελεστές εντολών· είναι σκεπτόμενοι, αποφασιστικοί, στρατηγικοί και μορφωμένοι ηγέτες που μπορούν να διαχειριστούν καταστάσεις με σοφία και επάρκεια, δημιουργώντας νέα δυναμική στην ιεραρχία. 
Στο παρελθόν, το μορφωτικό επίπεδο των υπαξιωματικών ήταν σχετικά χαμηλό, γεγονός που καθιστούσε εύκολη τη διατήρηση μιας αυστηρής ιεραρχικής ισορροπίας. Οι ανώτεροι μπορούσαν να επιβλέπουν και να καθοδηγούν χωρίς να φοβούνται ότι η γνώση ή η ικανότητα των υφισταμένων τους θα τους επισκίαζε. Σήμερα, αυτή η ισορροπία έχει αλλάξει δραματικά. Η αναβάθμιση της εκπαίδευσης δημιούργησε υπαξιωματικούς με υψηλό επίπεδο γνώσεων, στρατηγικής σκέψης και αποφασιστικότητας – στοιχεία που κάποτε θεωρούνταν αποκλειστικά προνόμιο της ανώτερης ηγεσίας.
Όπως έλεγε ο Robert Greene, «ποτέ μην επισκιάζεις τον αρχηγό», και όπως τόνιζε ο Μακιαβέλλι, η εξουσία είναι ευάλωτη σε κάθε απειλή που μπορεί να αμφισβητήσει την κυριαρχία της. Η ξαφνική άνοδος του επιπέδου των υπαξιωματικών δημιούργησε νέα δυναμική, αναγκάζοντας την ηγεσία να αναθεωρήσει τρόπους διαχείρισης και ανακατανομής ισχύος. Δυστυχώς, η αντίδραση πολλών επιπέδων διοίκησης – στρατιωτικών και πολιτικών – ήταν περισσότερο να περιορίσουν παρά να αξιοποιήσουν αυτή την αριστεία. Η γνώση και η ικανότητα των υπαξιωματικών συχνά αντιμετωπίζονται ως απειλή για τα στεγανά της ιεραρχίας και όχι ως πλεονέκτημα για το στράτευμα και την κοινωνία.

Η Ανωτερότητα που Δίνει Δύναμη και Επιλογές – Υπαξιωματικοί ΣΤΥΑ

Οι υπαξιωματικοί της ΣΤΥΑ, είτε τεχνικοί είτε διοικητικοί, αποτελούν σήμερα την πιο μορφωμένη και ικανή γενιά στην ιστορία της Πολεμικής Αεροπορίας. Η υψηλή εκπαίδευση και οι πανεπιστημιακοί τίτλοι που αποκτούν μέσα από τις σπουδές τους δεν προσφέρουν μόνο τεχνικές γνώσεις· τους δίνουν αυτοπεποίθηση και ευρύτερη ελευθερία επιλογών, τόσο μέσα όσο και έξω από τον στρατό.
Αυτή η ακαδημαϊκή και επαγγελματική υπεροχή λειτουργεί ως θεμέλιο για την προσωπική και επαγγελματική τους ανάπτυξη. Η πραγματική τους δύναμη βρίσκεται στην ικανότητα να συμβάλλουν ουσιαστικά στον στρατό και στην κοινωνία, αξιοποιώντας τις γνώσεις τους προς όφελος όλων. Όμως η ηγεσία και η πολιτική διοίκηση δεν φαίνεται πάντα να αντιλαμβάνονται αυτή την αξία και συχνά εφαρμόζει μέτρα περιορισμού αντί για ενίσχυση των ικανοτήτων τους.

Η σημασία της ανωτερότητας και του ρόλου των Υπαξιωματικών

Οι υπαξιωματικοί αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της στρατιωτικής οργάνωσης. Είναι αυτοί που εξασφαλίζουν την ομαλή εκτέλεση των επιχειρήσεων, τη μετάδοση γνώσης στους νεότερους και την ακεραιότητα της ιεραρχίας. Η νέα γενιά υπαξιωματικών, με το υψηλό μορφωτικό επίπεδο και τη στρατηγική σκέψη, μπορεί να προάγει την αποτελεσματικότητα του σώματος, να ενισχύσει την εμπιστοσύνη των συναδέλφων και να δημιουργήσει θετικό αντίκτυπο στην κοινωνία. 
Ο υπαξιωματικός σήμερα δεν είναι απλώς υπάκουος· είναι ηγέτης στην πράξη, με ευθύνη απέναντι στους συναδέλφους, το στράτευμα και τον πολίτη. Η αριστεία του πρέπει να αναγνωρίζεται, αλλά η διαχείρισή της απαιτεί στρατηγική σκέψη, ώστε να μην δημιουργεί ανασφάλεια ή συγκρούσεις με την ιεραρχία.

Γιατί η ανωτερότητα θεωρείται απειλή:

• Πρόκληση ανασφάλειας: Η γνώση και η ικανότητα των υπαξιωματικών προκαλεί φόβο σε ηγεσίες που διστάζουν να αμφισβητήσουν τα παγιωμένα στεγανά τους.
• Προσωπικές στρατηγικές περιορισμού: Αντί να αξιοποιηθεί, η αριστεία περιορίζεται μέσω αναθέσεων λιγότερο σημαντικών καθηκόντων ή αποκλεισμού από κρίσιμες αποφάσεις.
• Υπονόμευση της αριστείας: Η αναγνώριση των προσόντων αντιμετωπίζεται ως κίνδυνος, όχι ως μέσο ενίσχυσης της οργάνωσης.

Η στρατιωτική ηγεσία και ο πολιτικός προϊστάμενος του στρατεύματος φαίνεται να προτιμούν την ασφάλεια της ισχύος τους από την προαγωγή αληθινής αξίας. Αυτή η συντηρητική προσέγγιση υπονομεύει όχι μόνο το ηθικό αλλά και την αποτελεσματικότητα του στρατεύματος.

Στρατηγικές επιβίωσης και επιτυχίας για τον υπαξιωματικό – από την προσωπική μου εμπειρία

Με πάνω από 34 χρόνια υπηρεσίας ως Αντισμήναρχος (43η Σειρά ΣΤΥΑ, οι τελευταίοι Αντισμήναρχοι εξ Υπαξιωματικών), δύο πανεπιστημιακούς τίτλους και μεταπτυχιακό, θέλω να μοιραστώ τις στρατηγικές που θεωρώ κρίσιμες για κάθε υπαξιωματικό:

• Κάνε τους ανωτέρους να φαίνονται ισχυροί: Οι επιτυχίες σου πρέπει να παρουσιάζονται ως αποτέλεσμα της καθοδήγησης και εμπειρίας των ανωτέρων σου.
• Ζήτησε τη γνώμη τους: Ακόμα κι αν η λύση είναι προφανής, η αναζήτηση συμβουλής ενισχύει τη θέση τους και μειώνει τον φόβο της απειλής.
• Διαχώρισε τον τύπο ηγέτη: Ένας σταθερός και αυτοπεποίθητος προϊστάμενος μπορεί να εκτιμήσει την αρετή σου· ένας ανασφαλής θα την αντιμετωπίσει ως κίνδυνο.
• Χρησιμοποίησε τη γνώση στρατηγικά: Η αριστεία πρέπει να κινείται με μέτρο και πονηριά, ώστε να ενισχύει τη θέση σου χωρίς να επισκιάζει την ιεραρχία.
• Δείξε όραμα και μέριμνα: Ο υπαξιωματικός που θέλει να ηγηθεί πραγματικά πρέπει να προτάσσει το καλό του σώματος, των συναδέλφων και της κοινωνίας πάνω από προσωπικά συμφέροντα. Να εμπνέει, να καθοδηγεί, να προστατεύει και να αναγνωρίζει την αξία των άλλων.

Ο υπαξιωματικός καλείται να ισορροπήσει μεταξύ αριστείας και στρατηγικής ταπεινότητας. Η γνώση και η δύναμη χωρίς στρατηγική μπορεί να γίνουν παγίδα· η αρετή με στρατηγική είναι η πραγματική δύναμη. Το νέο νομοσχέδιο, παρά την πρόθεσή του να ορίσει πλαίσια, δεν μπορεί να σβήσει τη φυσική ανωτερότητα που αναπτύχθηκε – μπορεί μόνο να καθοδηγήσει την αξιοποίησή της.
Η ιστορία διδάσκει: η γνώση, η αρετή και η στρατηγική των υπαξιωματικών δεν μένουν κρυφές. Η αληθινή ικανότητα πάντα θα βρίσκει τρόπο να επιβληθεί, ακόμη και μέσα στις πιο αυστηρές ιεραρχίες. Ένας ηγέτης που θέλει πραγματικά το καλύτερο για το στρατό, για τους συναδέλφους και για την κοινωνία, θα αναγνωρίσει και θα καλλιεργήσει αυτή την αριστεία αντί να την φοβάται ή να την περιορίζει.

Με απέραντη εκτίμηση σε όλους τους Συναδέλφους,

Ασμχος (ΤΜΑ) Θεόδωρος Κασίμης, 43η Σειρά ΣΤΥΑ
Μηχανολόγος Μηχανικός (ΑΠΕ)
Πληροφορικός, MCS

Γράφει ο Επγος ε.α Σεβαστός Βλαχογιάννης της 9ης σειράς

Το κείμενο αυτό το αφιερώνω σ’ αυτούς που υπερήφανα σηκώνουν την τιμημένη Εθνική Σημαία...
στους Πιλότους και τους Τεχνικούς που έχουν υψηλό εθνικό φρόνημα και διάθεση να υπηρετούν και να εργάζονται γράφοντας χρυσή ιστορία ακόμη και σε αντίξοες συνθήκες.
Αφιερώνοντας τα καλύτερα χρόνια της ζωής τους στον Βωμό της τεχνικής και της πτήσεως. Καθιστώντας το αεροπλάνο τους ικανό να φυλάει νέες Θερμοπύλες.
Είναι οι Αεροπόροι της Πολεμικής Αεροπορίας που απαρτίζονται από Πιλότους και Τεχνικούς.
Είναι αυτοί που έχουν χρέος, τιμή κι ευγνωμοσύνη σε ειρηνικούς και δύσκολους καιρούς της Πατρίδας μας, να εργάζονται σκληρά υπέρ Βωμών και Εστιών.
Είναι απερίγραπτα τα συναισθήματα που γεννιούνται κατά την έκλυση ενέργειας και έντασης, όταν είσαι νέος, τότε που νομίζεις ότι είσαι άτρωτος! Τότε που νομίζεις ότι ο θάνατος είναι μία πιθανότητα πέρα και έξω από εσένα, αλλά την ώρα που βρίσκονται στον αέρα οι Πιλότοι μας, η αδρεναλίνη είναι στο φουλ.
Οι Πιλότοι μας πετούν είτε σε πτήσεις εκπαιδευτικές είτε σε πτήσεις μαχητικές, για να κάνουν αερομαχίες πάνω απ’ το Αιγαίο εικονικές και πραγματικές. Και την ώρα που βρίσκονται στον αέρα, οι Τεχνικοί διαφόρων ειδικοτήτων, περιμένουν την επιστροφή τους. Αγωνιζόμενοι νύχτα-μέρα χωρίς να υπολογίσουν το άγχος, την αγωνία, τον θόρυβο και την κούραση. Εργάζονται επιθεωρώντας ή αποκαθιστώντας τυχόν βλάβες στα αεροπλάνα, για να είναι έτοιμα για πτήση.
Όλοι αυτοί γνωρίζουν ότι η επαγγελματική τους επιλογή εξασφάλισης, πρωτίστως, είναι συνειδητή για την ακεραιότητα της Πατρίδας.
Είμαστε υπερήφανος λαός. Γιατί η Πατρίδα μας στο θριαμβευτικό διάβα της μέσα στην ανθρώπινη ιστορία, έχει επιδείξει μόνον έργα αθάνατα, πολιτισμό, μνημεία, αυτοθυσία και Δημοκρατία.
Αισθήματα θαυμασμού και ευγνωμοσύνης οφείλουμε στους ένδοξους αυτούς τους μαχητάς, γιατί όπως είχε γράψει ο εθνικός μας ποιητής Κωστής Παλαμάς: «Η μεγαλοσύνη στα έθνη δε μετριέται με το στρέμμα, με της καρδιάς το πύρωμα μετριέται και με αίμα».
Κανένας λαός, καμιά χώρα δεν μπορεί να καυχηθεί για τις υπηρεσίες της προς την ανθρωπότητα πιο πολύ από την Πατρίδα μας, την ΕΛΛΑΔΑ.
Το πνεύμα είναι εκείνο που εκφράζει τις αρετές των Ελλήνων, καλλιεργεί την ανδρεία της ψυχής και την ευαισθησία της καρδιάς και κάνει το Έθνος μας χαρισματικό και γενναίο.
Η αληθινή αγάπη της Πατρίδας αρχίζει από την αγάπη του εαυτού μας. Την αγάπη αυτή σε κεντρίζει ολοένα καλύτερος και ανώτερος για να ανεβαίνεις κάθε μέρα στο υψηλό βουνό του μεγαλείου.
Πρέπει να οφείλουμε ευγνωμοσύνη στους Αεροπόρους μας, που με τη ζωή τους στα άκρα υπερασπίζονται τα Πάτρια Εδάφη από τον εχθρό.

«ΖΗΤΩ Η ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ-ΖΗΤΩ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ Η ΕΛΛΑΔΑ».

 Βλαχογιάννης Π. Σεβαστός 
Επγός ε.α. Μηχανοσυνθέτης
9η Σειρά ΣΤΥΑ     

Γράφει ο Σμήναρχος ε.α  Δημητριος Σχίζας της 8ης σειράς

Διάβασα με μεγίστη έκπληξη και συγχρόνως αγανάκτηση τη δήλωση του πολιτικού Ηγέτη των ΕΔ ότι «οι βαθμοί των Αξ/κών εξ Υπξ/κών είναι χωρίς ΝΟΗΜΑ και ότι οι ίδιοι είναι ΑΧΡΗΣΤΟΙ για τον εαυτόν τους και για την Πατρίδα». Προ ετών ένας άλλος δήθεν Ηγέτης είχε εκφραστεί και πάλι εντελώς προσβλητικά για όλους μας, ότι είμαστε «Αντιπαραγωγικοί» που σημαίνει ότι είμαστε σχεδόν άχρηστοι για την Πατρίδα. Και τότε είχα απαντήσει, ότι ίσως όλοι αυτοί οι επαγγελματίες δοτοί Ηγέτες ουδόλως γνωρίζουν την αποστολή, το έργο και την αφοσίωση στο προς την Πατρίδα καθήκον όλων αυτών που και σήμερα τους χαρακτηρίζουν άχρηστους. Πολλά ακόμη είχα απαντήσει προς αυτούς τους τότε δοτούς Ηγέτες. Προσωπικά, είχα λάβει θέσεις ευθύνης σε όλους τους τομείς δράσεως της ΠΑ: Εκπαίδευση, Επιχειρήσεις με άνω των 1000 αναχαιτίσεων, Διοίκηση Μονάδων, Επιτελικές θέσεις κ.α. και σε όλες αυτές τις θέσεις απέδωσα τα μέγιστα με πίστη και αφοσίωση στο υπέρ της Πατρίδος ύψιστο καθήκον και προς τούτο αισθάνομαι πραγματικά υπερήφανος. Ουδείς αρμόδιος της ιεραρχίας μου έκανε και την παραμικρή παρατήρηση για λάθη ή παραλείψεις στο υπεύθυνο έργο μου. Σήμερα, σύμφωνα με τους ανωτέρω χαρακτηρισμούς του δοτού πολιτικού Ηγέτη μας, θα έπρεπε όλα αυτά να είναι χωρίς νόημα. Συγχρόνως, όμως, ερωτάται ο Κύριος αυτός σε όλα τα ακόλουθα.

1. Είναι άχρηστοι και χωρίς νόημα όλοι αυτοί που εργάζονται χωρίς ωράρια και ενίοτε μακράν των οικογενειών τους, για να εκτελείται με ασφάλεια η παντός είδους αεροπορική αποστολή;

2. Είναι άχρηστοι και χωρίς νόημα όλοι αυτοί που κατευθύνουν τα πολεμικά μας Α/ΦΗ και όχι μόνο σε κάθε αεροπορική αποστολή με επιτυχία και ασφάλεια;

3. Είναι άχρηστοι και χωρίς νόημα όλοι όσοι εργάζονται επί συνεχούς βάσεως για την κανονική λειτουργία και διαθεσιμότητα όλων των μέσων και εγκαταστάσεων;

4. Είναι άχρηστοι και χωρίς νόημα όλοι αυτοί που λειτουργούν άψογα υψηλής τεχνολογίας ηλεκτρονικά μέσα;

5. Είναι τέλος άχρηστοι και χωρίς νόημα όλοι αυτοί που προσφέρουν και κοινωνικό έργο υπέρ του Λαού μας σε κάθε δύσκολη περίπτωση;

Εάν όλα αυτά και ίσως ακόμη περισσότερα δικαιολογούν τους καθαρά προσβλητικούς χαρακτηρισμούς σας, Κε δήθεν Ηγέτη τότε να χαίρεστε την δοτή ηγετική θέση σας. Τονίζεται βέβαια ότι ο πραγματικός Ηγέτης ενδιαφέρεται για όλο το προσωπικό του και δεν το απαξιώνει με υβριστικούς ψεύτικους χαρακτηρισμούς.
Αλλά και η Ηγεσία της ΠΑ κάποτε χαρακτήριζε όλο αυτό το προσωπικό ως την ραχοκοκαλιά της ΠΑ και σήμερα μάλλον εκουσίως ή και ίσως ακουσίως κωφεύει.
Τέλος αξίζει να τονιστεί, ότι όλοι αυτοί οι κατά τον σημερινό Ηγέτη ΑΧΡΗΣΤΟΙ δεν έχουν το δικαίωμα και καλώς δεν το έχουν, να δημιουργούν πλατείες αγανακτισμένων, να κατεβάζουν διακόπτες ή να κλείνουν δρόμους, απαντούν όμως με το έργο τους, το οποίο ας το μελετήσουν και λίγο οι Ηγέτες του καναπέ, για να είναι εις θέση να το αξιολογήσουν στη σωστή του Εθνική διάσταση.

Σμχος (ΤΕΑ) ε.α. Δημ. Σχίζας
        8η Σειρά ΣΤΥΑ