Ο λόγος που αποφασίσαμε τη διοργάνωση της σημερινής, 21/3/2026, Έκτακτης ΓΣ του Συλλόγου Αποφοίτων ΣΤΥΑ, είναι οι σοβαρές επιπτώσεις για τα στελέχη των ΕΔ και ιδιαίτερα για τους αποφοίτους ΑΣΣΥ από τη ψήφιση του νόμου Δένδια.
Είναι φανερό ότι πρόκειται για μια ιδιαίτερα αρνητική εξέλιξη που επηρεάζει τη Σχολή, τους αποφοίτους, άρα και το Σύλλογο. Ο Σ.Α.Σ, ως γνωστό, έχει καταστατικό σκοπό του το ενδιαφέρον και την υποστήριξη της Σχολής και των αποφοίτων της. Αλλιώς δεν έχει νόημα ύπαρξης.
Η ύπαρξή μας και η λειτουργία μας όμως εξαρτάται πρωτίστως από τη μαζική συμμετοχή των μελών μας.
Συμμετοχή που απαιτείται να είναι συνεχής και δυναμική. Να αφορά όλες τις εκδηλώσεις και κυρίως τις Αρχαιρεσίες, τις ΓΣ τακτικές και έκτακτες, το μνημόσυνο των πεσόντων συναδέλφων στην εκτέλεση του καθήκοντος και άλλες παρόμοιες εκδηλώσεις. Απαιτεί λοιπόν εμπλοκή και ενδιαφέρον από όλους μας.
Αν δεν νιώσουμε, ότι είναι κάτι που μας αφορά και δεν εμπλακούμε, αν δεν καταφέρουμε να γίνει ελκυστικός ο Σύλλογος, αν δεν το νιώθουμε δική μας υπόθεση και σπίτι μας, δεν ξέρω αν αξίζει να συνεχίζουμε.
Ίσως είμαι ρομαντικός. Είμαστε όμως εδώ όλοι εθελοντές. Θυσιάζουμε χρόνο, χρήμα και φαιά ουσία σε βάρος προσωπικών και οικογενειακών υποχρεώσεων, γιατί πιστεύουμε σε μία ιδέα. Στην ιδέα ότι ενωμένοι ως απόφοιτοι της αγαπημένης μας Σχολής, μπορούμε να θέτουμε και να κατακτάμε στόχους για το κοινό καλό και ταυτόχρονα να δυναμώνουμε τους μεταξύ μας δεσμούς.
Δεν αρκεί να πληρώνουμε μια συνδρομή και να θεωρούμε ότι έχουμε κάνει το χρέος μας και ότι κάποιοι άλλοι έχουν ή ότι θα βρουν τις μαγικές λύσεις.
Είμαστε λοιπόν εδώ σήμερα για να αποφασίσουμε και γι’ αυτά. Αν πρέπει και έχει νόημα να συνεχίσουμε να υπάρχουμε σαν Σύλλογος αποφοίτων.
Κάνω μια παρένθεση εδώ να θυμίσω ότι από το 2016 και μετά έχουν συμβεί συνταρακτικές εξελίξεις. Η Σχολή μας, η σχολή της οποίας οι περισσότεροι είμαστε απόφοιτοι, δεν υφίσταται. Έχει διαλυθεί. Έχει συγχωνευτεί με άλλες δύο σχολές και έχει δημιουργηθεί μια νέα σχολή, η οποία λέγεται ΣΜΥΑ.
Οι απόφοιτοί της είναι συγγενείς μας πρώτου βαθμού, αλλά δεν είναι απόφοιτοι της ΣΤΥΑ που είμαστε οι περισσότεροι. Όμως το ενδιαφέρον μας και η αγάπη μας συνεχίζει να υπάρχει γιατί και αυτούς τους θεωρούμε δικά μας παιδιά. Εκπαιδεύονται στα ίδια χώματα που κι εμείς ανδρωθήκαμε και εκπαιδευτήκαμε και τέλος πάντων είναι η συνέχειά μας.
Προβλέπεται, άλλωστε, και από το καταστατικό μας, ότι μέλη μας θα είναι όχι μόνο οι απόφοιτοι ΣΤΥΑ αλλά και οι απόφοιτοι οποιασδήποτε διάδοχης σχολής αυτής. Άρα λοιπόν αγκαλιάσαμε και αγκαλιάζουμε αυτούς τους απόφοιτους και τους θεωρούμε συνέχειά μας. Τυπικά, όμως, είναι μια άλλη σχολή.
Και τώρα με το νέο νόμο έρχεται μια τρίτη σχολή, η οποία αύριο το πρωί θα λέγεται Ανώτατη Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών Αεροπορίας. Πρέπει λοιπόν να δούμε πώς θα προχωρήσουμε, αν προχωρήσουμε, γιατί μπορεί να μην υπάρχει και νόημα να  προχωρήσουμε. Αν αποφασίσουν οι απόφοιτοι, ότι δεν τους ενδιαφέρει να είναι σε ένα σύλλογο αποφοίτων, σε ένα Alumni Association όπως είναι στο εξωτερικό, οι οποίοι είναι πολύ δραστήριοι φορείς και οι ε.ε. συνάδελφοι αποφασίσουν ότι τους εκφράζουν καλύτερα οι συνδικαλιστικές οργανώσεις, ίσως πρέπει να πάρουμε μια απόφαση και να πάψουμε να υπάρχουμε ως Σύλλογος.
Προσωπικά είμαι αντίθετος με αυτή την απόφαση και θα εξηγήσω αν χρειαστεί τους λόγους γι’ αυτό.
Πρέπει πιστεύω να αποφασίσουμε με ποιο τρόπο θα αυξήσουμε τη συμμετοχή και το ενδιαφέρον για το Σύλλογο, την έμπρακτη συμμετοχή. Όχι απλώς πληρώνω τη συνδρομή μου και κάτι μαγικό θα γίνει και θα λυθούν τα  προβλήματα.
Πώς θα αντιμετωπίσουμε τις συνέπειες και τις προκλήσεις της νέας εποχής, κυρίως, μετά από την ψήφιση του νόμου Δένδια. Που μπορεί να αφορά πρωτίστως τους ε.ε. συναδέλφους, αλλά οι επιπτώσεις του θα επηρεάσουν και τους απόστρατους. Είναι δεδομένο. Είναι σίγουρο. Με πρώτα τα Μετοχικά μας Ταμεία.
Πώς προχωράμε την σχέση μας με τους άλλους συλλόγους αποφοίτων ΑΣΣΥ, το συντονιστικό συμβούλιο των αποφοίτων ΑΣΣΥ και γενικότερα με τους άλλους φορείς των στρατιωτικών με τους οποίους συντονιστήκαμε και πραγματοποιήσαμε τις κινητοποιήσεις. Οι οποίες, να τονίσω, ήταν ιδιαίτερα επιτυχείς και τέλος πάντων νομίζω, ότι σε όλους μας έδειξαν ποιος είναι ο δρόμος που πρέπει να ακολουθήσουμε.
Η λύση που έχουμε σκεφτεί σαν Δ.Σ. και εγκρίθηκε από τη ΓΣ, πηγάζει μέσα από το Καταστατικό μας. Αυτό πρέπει να γίνει ο οδηγός μας. Έχουμε ένα αρκετά σύγχρονο δημοκρατικό και λειτουργικό Καταστατικό.
Οφείλουμε να το κάνουμε ακόμα πιο δημοκρατικό, πιο σύγχρονο, για να απαντά στις προκλήσεις του σήμερα και του αύριο. Σκεφτήκαμε, λοιπόν, να ακούσουμε σήμερα τις προτάσεις σας πάνω σε αυτό το θέμα, να τις καταγράψουμε και να δημιουργήσουμε ομάδα ή ομάδες εργασίας που θα εργαστούν, έτσι ώστε στην επόμενη Γενική Συνέλευση στις αρχές του 2027 να είναι πραγματικότητα. Θυμίζω ότι με βάση το καταστατικό η τακτική ΓΣ γίνεται το τελευταίο Σάββατο του μηνός Ιανουαρίου του εκάστου έτους και εφόσον δεν υπάρχει απαρτία γίνεται επαναληπτική το επόμενο Σάββατο που συνήθως είναι αρχές Φεβρουαρίου. Ελπίζουμε να έχουμε περατώσει μέχρι τότε τις διαδικασίες και να ψηφίσουμε ένα νέο, σύγχρονο, λειτουργικό Καταστατικό.
Χρειαζόμαστε λοιπόν, πέρα από τις ιδέες και τις προτάσεις σας, εθελοντές για την ομάδα εργασίας που θα ασχοληθεί με το θέμα αυτό και καλώ όσους επιθυμούν να δηλώσουν συμμετοχή σήμερα ή στο σύντομο μέλλον. Οι αλλαγές και οι τροποποιήσεις που έχουμε εντοπίσει πρέπει να αφορούν κυρίως στα θέματα μαζικότητας και συμμετοχής. Πρέπει να χρησιμοποιήσουμε τις σύγχρονες τεχνολογίες για να μπορέσουμε να απευθυνθούμε στα μέλη μας σε όλη την Ελλάδα.
Χρειαζόμαστε δραστήριους εκπροσώπους στην Επαρχία. Αυτό πρέπει να γίνει με τρόπο αξιόπιστο και λειτουργικό που να διασφαλίζει την αντιπροσωπευτικότητα και τη συμμετοχή, αλλά όχι σε βάρος της διαφάνειας και της δημοκρατίας.
Πρέπει οπωσδήποτε να προχωρήσουμε και το θέμα της ενοποίησης των συλλόγων ΑΣΣΥ της ΠΑ για αρχή και στη συνέχεια όλων των ΑΣΣΥ, ως Ομοσπονδία. Γι' αυτό, υπάρχουν διάφορες σκέψεις. Στη συζήτηση, πιθανόν θα χρειαστεί να επεκταθώ.
Έρχομαι τώρα στο δεύτερο θέμα που φαντάζομαι ενδιαφέρει πολύ κυρίως τους ε.ε. και αφορά τις νομικές διεκδικήσεις. Μετά την ψήφιση του νόμου η κατάσταση δεν είναι ευχάριστη και αυτό το αντιλαμβανόμαστε όλοι.
Καθεστώς απογοήτευσης και παραίτησης δείχνει να έχει καταλάβει τα περισσότερα στελέχη. Κάποιοι σκέφτονται τη φυγή και την αναζήτηση καλύτερης τύχης και κάποιοι άλλοι ελπίζουν ότι η μόνη τους διέξοδος πλέον είναι η μάχη στις δικαστικές αίθουσες.
Δεν μέμφομαι κανέναν, απλώς αποτυπώνω την εικόνα που εγώ τουλάχιστον εισπράττω. Έχω αναφερθεί πολλές φορές, φέρνοντας και σαν παράδειγμα την προσωπική μου εμπειρία από δικαστικές διεκδικήσεις, στην εκτίμησή μου ότι: ελάχιστες πιθανότητες υπάρχουν για δικαίωση μέσω της δικαστικής οδού.
Γνωρίζαμε φυσικά ότι, μετά την ψήφιση του νόμου οι συνάδελφοι θα καταστούν πελάτες δικηγορικών γραφείων, ξοδεύοντας δυστυχώς χρήματα που δεν τους περισσεύουν, κατά το πλείστον άσκοπα και θα καταντήσουν επαίτες πολιτικών γραφείων και επαγγελματιών συνδικαλιστών, εκλιπαρώντας για ρουσφέτια και για χαριστικές νομοθετικές ρυθμίσεις. Στις 20 Ιανουαρίου 2026, οι Φορείς Εκπροσώπησης Στρατιωτικών οι 12 από τους 13, εκδώσαμε ανακοίνωση στην οποία, μεταξύ άλλων, τονίζαμε ότι διερευνούμε τις δυνατότητες προσβολής των κανονιστικών πράξεων που θα εκδοθούν σε εφαρμογή του ν.5265/2026, αλλά ταυτόχρονα επισημαίναμε ότι τέτοιοι νόμοι δεν ανατρέπονται στις δικαστικές αίθουσες, αλλά με συλλογικούς αγώνες μαζί με την κοινωνία και εξακολουθούμε ατράνταχτα να πιστεύουμε το ίδιο. Παρά ταύτα όμως, οφείλαμε να διερευνήσουμε και την ελάχιστη πιθανότητα, να υπάρξει δικαίωση, ανάλογα με τις συγκυρίες, για όλους ή για κάποιους μέσω της δικαστικής οδού.
Στα πλαίσια αυτά, το Δ.Σ. του Συλλόγου πραγματοποίησε αρκετές επαφές με νομικά γραφεία και έχουμε καταλήξει σε κάποια συμπεράσματα για τα οποία ενημερώνεστε συνεχώς. Ένα πρώτο συμπέρασμα είναι ότι, τα διοικητικά δικαστήρια (Πρωτοδικεία, Εφετεία και το Συμβούλιο της Επικρατείας), σπανίως εκδίδουν αποφάσεις που δικαιώνουν όσους προσφεύγουν κατά διατάξεων των νόμων. Δεν είναι τυχαίο ότι ο κ. υπουργός μας ευχήθηκε καλή τύχη στα δικαστήρια.
Κάποιος νομικός στις μεταξύ μας συζητήσεις μου είπε ότι, το Συμβούλιο της Επικρατείας δεν λέγεται τυχαία Συμβούλιο και ότι ο αρχικός σκοπός ίδρυσής του ήταν να συμβουλεύει τις κυβερνήσεις για νομικά θέματα. Οπότε, βασικά, είναι ο Σύμβουλος που προσπαθεί να καλύψει τα κενά που υπάρχουν στους διάφορους νόμους. Μόνο όταν τα κενά αυτά είναι τρανταχτά, αδιαμφισβήτητα και είναι κατάφορα αντισυνταγματικά και παράνομα, μόνο τότε υπάρχει περίπτωση να εκδοθεί απόφαση υπέρ των προσφευγόντων.
Οι ηγεσίες, να πω επίσης κάτι που έμαθα όλο αυτό το διάστημα, το ήξερα, όλοι μας ίσως το φανταζόμαστε, αλλά το επιβεβαίωσα και με ανθρώπους που είναι στο χώρο. Οι ηγεσίες των ανωτάτων δικαστηρίων διορίζονται από την εκάστοτε κυβέρνηση και είναι συνήθως οι εκλεκτοί τους. Όπως είπε ο Υπουργός, λοιπόν, και θυμίζω τα λόγια του ακριβώς, γιατί παρακολουθούσα τις συνεδριάσεις των Επιτροπών και της Βουλής και τα έχω καταγράψει στη συνείδησή μου: «με επίκληση εθνικού συμφέροντος, με μεταβατικές διατάξεις σε βάθος 20 χρόνων, με κλιμακωτή προσαρμογή στο νέο βαθμολόγιο, με δυνατότητες μετάταξης στο σώμα αξιωματικών στα 14 χρόνια, χωρίς τελικά να χρειάζεται επιπλέον πτυχίο όπως ζητούσε αρχικά, εφόσον υπάρχουν κενές οργανικές θέσεις, και με κατατακτήριες στις σχολές ΑΣΕΙ μετά το δεύτερο έτος αποφοίτησης από σχολές ΑΣΣΥ, καλή τύχη στα δικαστήρια».
Αυτό ήταν το απόσταγμα αυτών που μας είπε ο κύριος Υπουργός. Κάνω μια παρένθεση εδώ. Να σας πω ότι αυτούς τους μήνες είχαμε προσφύγει και εμείς κι είχαμε συμβουλευτεί έγκυρους νομικούς και συνταγματολόγους, όπως έκανε και η κυβέρνηση.
Φαντάζομαι, λοιπόν, ότι όταν έφτασε το νομοσχέδιο στη Βουλή, ακούσατε και τον κύριο Υπουργό να το υπονοεί, με το καλή τύχη στα δικαστήρια, ότι έχει ακόμα και διαβουλευτεί, ή τέλος πάντων, ότι έχει λάβει υπόψη του τις ενστάσεις συνταγματολόγων ή όποιων άλλων νομικών κι ότι έχουν «δέσει» το νομοσχέδιο νομικά τόσο, ώστε στα δικαστήρια να είναι πολύ δύσκολη η ανατροπή του. Κλείνω την παρένθεση.
Έχει τονιστεί, λοιπόν, από όλους ότι ο νόμος δεν προσβάλλεται άμεσα για αντισυνταγματικότητα. Υπάρχουν, λοιπόν, από ότι καταλάβαμε από τις επαφές μας, δύο σχολές σκέψης. Η πρώτη που λέει να περιμένουμε τις κανονιστικές πράξεις σε εφαρμογή του νόμου, που αφορούν το κάθε στέλεχος και στη συνέχεια, αν υπάρξει παράλειψη προαγωγής, τότε προσφεύγουμε στο δικηγόρο, στη δικαιοσύνη με τον κατάλληλο δικηγόρο.
Εδώ υπάρχουν πάλι δύο απόψεις. Η πρώτη που λέει ότι οι προσφυγές μπορούν να είναι ομαδικές (ανά ομάδες των πενήντα) και να αφορούν, για παράδειγμα, μία σειρά αποφοίτων με τα ίδια κριτήρια. Και η άλλη που λέει ότι η προσφυγή είναι καθαρά ατομική υπόθεση.
Οι περισσότεροι δικηγόροι προτείνουν τις ομαδικές προσφυγές ανά θιγόμενη σειρά. Υπάρχουν όμως και ελάχιστοι που επιμένουν ότι η προσφυγή πρέπει να είναι ατομική. Καταλαβαίνετε ότι το κόστος για την ατομική είναι πολύ μεγαλύτερο και βαρύνει το κάθε στέλεχος μόνο του.
Στις ομαδικές προσφυγές το κόστος κυμαίνεται από ότι διαπιστώσαμε μεταξύ 150 και 200 ευρώ ανά στέλεχος. Όλοι βέβαια ισχυρίζονται ότι παράλληλα θα γίνει και αίτημα για πιλοτική δίκη από το Συμβούλιο της Επικρατείας για αντισυνταγματικότητα. Τι είναι αυτό τώρα;
Η πρότυπη ή πιλοτική δίκη στο ΣτΕ είναι, όταν υπάρχουν απαιτήσεις πολλών εναγόντων για θέματα νόμων τα οποία αφορούν σταδιοδρομικές εξελίξεις ή οικονομικά θέματα και τα οποία επηρεάζουν μεγάλες ομάδες στελεχών, γενικά δημοσίων υπαλλήλων ή υπαλλήλων του ευρύτερου δημόσιου τομέα κι όχι μόνο. Γίνεται με αίτημα των εναγόντων ή με αίτημα των πρωτοβάθμιων δικαστηρίων όταν είναι πολλές και παρόμοιες οι προσφυγές ή και απευθείας από το ίδιο το ΣτΕ, εάν κι όταν αυτό κριθεί ότι είναι απαραίτητο για την διευκόλυνση και αποσυμφόρηση των δικαστηρίων.
Έτσι οι δικηγόροι, πολλές φορές, κάνουν παράλληλο αίτημα μαζί με το Διοικητικό Πρωτοδικείο π.χ. που είναι υπεύθυνο να δικάσει τώρα τις υποθέσεις μας αυτές των προαγωγών. Κάνουν παράλληλο αίτημα στο Συμβούλιο της Επικρατείας, για να δεχτεί να δικάσει την υπόθεση κεντρικά. Δηλαδή, να αποφανθεί εάν υπάρχει θέμα αντισυνταγματικότητας σε συγκεκριμένες διατάξεις οι οποίες αφορούν τα στελέχη. Αυτό μας το είπανε αρκετοί νομικοί και είναι μια σκέψη που επιμένουν οι περισσότεροι ότι θα γίνει. Να τονίσω, ότι αυτές οι προσφυγές που αφορούν ξεχωριστές σειρές, δεν θα προγραμματιστούν να δικαστούν όλες ταυτόχρονα αλλά σε διαφορετικές ημερομηνίες, γιατί άλλες θα αφορούν την προαγωγή κάποιων που επρόκειτο να προαχθούν φέτος, άλλες αυτών που επρόκειτο να προαχθούν του χρόνου, άλλες για τον επόμενο χρόνο και θα προσφεύγει κάθε σειρά ή το κάθε στέλεχος ανάλογα με το πότε θεωρεί ότι θίγεται.
Καταλαβαίνετε ότι, αυτές οι μεμονωμένες και κατακερματισμένες προσφυγές έχουν λιγότερη τύχη να γίνουν αποδεκτές από το Συμβούλιο της Επικρατείας ως πιθανές για πρότυπη δίκη. Έτσι ισχυρίζονται οι δικηγόροι. Είναι οι απόψεις που έχουμε ακούσει και σας τις μεταφέρω.
Υπάρχει εδώ και μια υποκατηγορία που αφορά όσους δεν έχουν συμπεριληφθεί στους πίνακες κρίσεων και είναι αρκετές σειρές αποφοίτων. Δηλαδή, έχουμε σειρές αποφοίτων που έχουν συμπεριληφθεί στους πίνακες κρίσεων, αλλά δεν ξέρουμε ποια θα είναι η τύχη τους όσον αφορά τις προαγωγές, αν θα κριθούν προακτέοι και αν θα προαχθούν και πότε. Και έχουμε και αποφοίτους οι οποίοι δεν έχουν συμπεριληφθεί στους πίνακες κρίσεων και οι οποίοι πιθανόν θα πρέπει να κάνουν κάποιες νομικές ενέργειες άμεσα. Θα τα συζητήσουμε στη συνέχεια.
Για αυτούς τους συναδέλφους λοιπόν κάποιοι δικηγόροι προτείνουν την υποβολή υπηρεσιακής αναφοράς σε πρώτη φάση προς τα επιτελεία για το λόγο της μη συμπερίληψης. Άλλοι όμως ισχυρίζονται ότι η υποβολή αναφοράς στην υπηρεσία δεν γεννά αποτελέσματα (η υπηρεσία αναμένεται να απαντήσει εάν και όταν απαντήσει, ότι δεν προβλέπεται από τον νέο νόμο η προαγωγή). Επίσης η υποβολή αναφοράς δεν παρατείνει την προθεσμία (δύο μήνες) από την έκδοση ή την παράλειψη διοικητικής πράξης, για τις απαιτούμενες νομικές ενέργειες. Όπως τονίζεται από τους ίδιους νομικούς, να είναι προσεκτικοί οι συνάδελφοι με τις προσφυγές, γιατί δεν μπορεί να ελεγχθεί ή διοίκηση και δεν υπάρχει νομικό δεδικασμένο για παράλειψη διοικητικής πράξης που προκύπτει από καταργημένο νόμο ή που η παράλειψη προβλέπεται από νόμο που δεν έχει κηρυχθεί αντισυνταγματικός. Σε κάθε περίπτωση να συμβουλευτούν νομικούς άμεσα.
Πάμε τώρα στη δεύτερη σχολή σκέψης. Η δεύτερη σχολή σκέψης είναι αυτή που προτείνει να κατατεθεί δικόγραφο (αγωγή) με αίτημα οικονομικής αποζημίωσης για ηθική βλάβη που προκύπτει από διαδοχικές αντισυνταγματικές διατάξεις που περιγράφονται στην αγωγή.
Αυτό είναι κάτι πιο άμεσο κι αφορά τους πάντες. Δεν απαιτείται να προηγηθεί κάποια έκδοση κανονιστικής-διοικητικής πράξης σε εφαρμογή του νόμου. Δεν αφορά συγκεκριμένες σειρές αλλά αφορά όλους τους αποφοίτους.
Μπορεί να προσφύγει δηλαδή οποιοσδήποτε. Σκοπός της δεν είναι κυρίως η οικονομική αποζημίωση, ούτε ενδιαφέρει αυτό. Αυτό είναι η πρόφαση, να το πω απλά. Αλλά μέσω της μαζικότητας των προσφυγών αρκετών στελεχών φιλοδοξεί να επιτύχει πρότυπη δίκη, μέσω σχετικού αιτήματος που υποβάλλεται παράλληλα και να αναγκάσει το Συμβούλιο της Επικρατείας, σε σύντομο χρόνο, να εξετάσει το νόμο στον πυρήνα του για τα θέματα αντισυνταγματικότητας που προβάλλονται. Αποφεύγεται έτσι, όπως ισχυρίζονται οι δικηγόροι, ο κατακερματισμός και η σαλαμοποίηση των στελεχών με την εμπλοκή τους σε μακροχρόνιες διαδοχικές δικαστικές περιπέτειες.
Σε περίπτωση που γίνει παραδεκτό το αίτημα της πρότυπης δίκης κι υπάρξει επιτυχία, θα αναγκαστεί η κυβέρνηση να προβεί σε διορθωτικές ενέργειες και ρυθμίσεις ή ακόμα και σε αντικατάσταση του νόμου. Επίσης, σε περίπτωση επιτυχίας, όλες οι δίκες που πιθανόν θα εκκρεμούν στα διοικητικά πρωτοδικεία για θέματα προαγωγών κτλ., εφόσον κριθεί αντισυνταγματικός ο νόμος, καταλαβαίνετε ότι θα τύχουν και δικαίωσης. Μάλιστα, οι δικηγόροι ισχυρίζονται ότι κι αυτές οι προσφυγές είναι υποβοηθητικές του αιτήματος της προσφυγής για αποζημίωση για ηθική βλάβη και του αιτήματος για πρότυπη δίκη στο ΣτΕ.
Εμείς σαν Σύλλογος, επειδή δεν είμαστε άμεσα θιγόμενοι, δεν μπορούμε να προσφύγουμε άμεσα κατά του νόμου για λογαριασμό των αποφοίτων ή να προσβάλλουμε κανονιστικές πράξεις που αφορούν παράλειψη προαγωγών τους. Για τον λόγο αυτό αποφασίσαμε σαν Δ.Σ. να υποστηρίξουμε το αίτημα οικονομικής αποζημίωσης για ηθική βλάβη λόγω αντισυνταγματικών διατάξεων που αφορά τους αποφοίτους. Έτσι και αλλιώς, να σας ενημερώσω ότι το συγκεκριμένο αίτημα για ηθική βλάβη έχει ήδη κατατεθεί ως δικόγραφο από δικηγορικό γραφείο για εκατοντάδες στελέχη και είναι θέμα χρόνου να οριστεί η δικάσιμος είτε στα Πρωτοδικεία, είτε στο Συμβούλιο της Επικράτειας.
Η επαφή με το συγκεκριμένο γραφείο είχε γίνει από στελέχη ΑΣΣΥ πολύ πριν την ψήφιση του νόμου. Όταν έψαχναν για να ενημερωθούν μάλλον και να βγει μια γνωμάτευση για τη συνταγματικότητα του νόμου, για να την έχουν σαν οδηγό και μάλιστα είχαν πληρώσει ένα αρκετά σημαντικό ποσό. Είχαν μαζευτεί κάποιες σειρές και είχαν προχωρήσει σε συνεννοήσεις, οπότε στη συνέχεια κράτησαν αυτήν την επαφή και ήδη έχουν καταλήξει, από ότι γνωρίζω. Εμείς τώρα αποφασίσαμε αυτό σαν Δ.Σ., γιατί υποστηρίζοντας το αίτημα οικονομικής αποζημίωσης για ηθική βλάβη, θα θιχτεί το θέμα της αντισυνταγματικότητας των διατάξεων που αφορά τους αποφοίτους. Μας δίνει τη δυνατότητα αυτή η εκδοχή, να είμαστε και εμείς μεταξύ των εναγόντων γιατί, όπως είπα, άμεσα δεν μπορούμε να προσβάλλουμε το νόμο και δεν έχουμε και έννομο συμφέρον, γιατί δεν μας αφορούν οι προαγωγές.
Επειδή, νομίζω, ότι το θέμα αυτό γεννά πάρα πολλές απορίες και δεν μπορεί να απαντηθεί με μονόλογο, γι' αυτό θα προτιμούσα, αφού ολοκληρώσω την εισήγησή μου, να απαντήσω σε ερωτήσεις σας εφόσον δεν καλύπτεστε με την τοποθέτησή μου και να ακούσω τις προτάσεις σας.
Τέλος, θα ήθελα να κλείσω την αρχική τοποθέτηση, απευθυνόμενος κυρίως στους απόστρατους συναδέλφους. Αντιλαμβάνομαι ότι πολλοί θεωρούμε ότι πλέον πρέπει να αποσυρθούμε και να αφήσουμε τις διεκδικήσεις για τα νέα παιδιά, για τη νέα γενιά.
Ήδη από την εποχή των κινητοποιήσεων άκουγα απόστρατους συναδέλφους που μου έλεγαν «γιατί να βγούμε εμείς στο δρόμο, όταν δεν έρχονται οι νέοι, δεν έρχονται οι ε.ε.». Βγήκαμε μία, βγήκαμε δύο, πού είναι οι ε.ε.; Μονίμως αυτό, ήταν μια επωδός που άκουγα συνήθως.
Θα πω το εξής, ζούμε σε περίεργες εποχές, δύσκολες, και όλα δείχνουν ότι έρχονται πέτρινα χρόνια. Κάποιοι εκτιμούν ότι είμαστε στα πρόθυρα τρίτου παγκοσμίου πολέμου. Είναι χρέος μας να αγωνιστούμε για ό,τι αγαπήσαμε κι ακόμα αγαπάμε.
Για εμάς και για την οικογένειά μας. Για τη Σχολή μας, για τους συναδέλφους μας, για την Πολεμική Αεροπορία, για την Πατρίδα μας. Σε τελική ανάλυση, όμως, αγωνιζόμαστε και για τα συμφέροντά μας.
Κάθε χρόνος που περνάει, κάθε νέο νομοσχέδιο, κάθε μέρα και χειρότερα. Διαβάζουμε, μαθαίνουμε, ακούμε για τη διάλυση των στρατιωτικών νοσοκομείων και την υποβάθμιση της υγειονομικής μας περίθαλψης. Τα σχετικά σχόλια και άρθρα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πολλαπλασιάζονται.
Νομίζω τα βλέπετε κι εσείς, δεν χρειάζεται να σας τα επαναλάβω. Επίσης, διαπιστώνουμε με τρόμο την επικείμενη χρεοκοπία των ΜΤ με την ενοποίησή τους που επίκειται και παρατηρούμε αποσβολωμένοι τις εξελίξεις.
Ο Σύλλογός μας πρωτοστάτησε στον αγώνα κατά του νομοσχεδίου. Ο αγώνας μας τους εξέπληξε, τους τρόμαξε, τους θορύβησε. Δεν το περίμεναν, μας θεωρούσαν και μας θεωρούν δεδομένους. Έκαναν όμως υποχωρήσεις.
Μπορεί να ηττηθήκαμε, αλλά γράψαμε ιστορία. Έτσι και τώρα, με τη δική σας συνδρομή, πρέπει να βγούμε πάλι μπροστά. Δεν μπορούμε να περιμένουμε τίποτα από κανέναν.
Εμείς πάλι θα τους ξεσηκώσουμε όλους και θα βγούμε στον δρόμο. Χωρίς λαϊκή πάλη, τίποτα δεν πρόκειται να κατακτηθεί, τίποτα δεν πρόκειται να μας χαριστεί. Αυτοί είναι αδίστακτοι, είναι ανάλγητοι κι αυτό φαίνεται κάθε μέρα και περισσότερο.
Στο επόμενο διάστημα, θα αναλάβουμε σαν Σύλλογος πρωτοβουλίες. Θα καλέσουμε όλους τους φορείς στρατιωτικών εν ενεργεία και αποστρατεία και πάλι σε κινητοποιήσεις, για τα στρατιωτικά νοσοκομεία και για τα Μετοχικά μας Ταμεία. Σε αυτόν τον αγώνα είναι απαραίτητο να είστε όλοι παρόντες.
Για ότι αφορά εσένα, την οικογένειά σου και τις επόμενες γενιές. Να μην αδιαφορήσεις, να μην αμελήσεις. Να συνταχθείς μαχητικά με το Σύλλογο.

Σας ευχαριστώ πολύ.

* Η εισήγηση του Προέδρου του Σ.Α.Σ Βασ. Τσιλιγιάννη πραγματοποιήθηκε στην ΕΓΣ, το Σάββατο 21 Μαρτίου 2026 στην αίθουσα του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός», στην Πλατεία Αγ. Γεωργίου Καρύτση 8, Αθήνα.