Γράφει ο Σμχος ε.α Ευθ. Γκιτέρσος Αν. Γενικός Γραμματέας Σ.Α.Σ

Αντιμετωπίζουμε τις επιπτώσεις ενός ζοφερού παρόντος και μέλλοντος σε παγκόσμιο επίπεδο και σε όλα τα κοινωνικά επίπεδα. Άλλοι το λένε κρίση. Μια κατάσταση που αποστερεί από εκατομμύρια ανθρώπους κάθε όνειρο, κάθε προγραμματισμό, κάθε ολοκλήρωση. Συνταγή έτοιμη για το πως πρέπει να πορευθούμε δεν υπάρχει, αλλά ούτε και νέος μεσσίας, σωτήρας που θα σώσει την τιμή, την υπόληψη και την αξιοπρέπειά μας. Όποιος τάζει, σε τέτοιους καιρούς, έτοιμες λύσεις έχει κιόλας μηδίσει. Πέρασαν εβδομήντα ημέρες από την εφαρμογή του νόμου λαιμητόμου, του νόμου Δένδια 5265/10-1-2026 και δεν μπορούμε να συνέλθουμε από το σοκ και δέος που δημιούργησε με την ψήφισή του από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Οι ε.ε. συνάδελφοί μας είναι μαζικά και διαρκώς στα κάγκελα. Οι λέξεις δεν μπορούν να περιγράψουν το πως αισθάνονται από την προδοσία που έχουν υποστεί από την πολιτική και φυσική τους ηγεσία. Ψάχνονται απεγνωσμένα να κρατηθούν σταθερά από κάπου για να ισορροπήσουν. ΔΕΝ εισακούστηκαν οι έντονες φωνές διαμαρτυρίας μας τον τελευταίο χρόνο. Πρυτάνευσαν οι φωνές των σκοπιμοτήτων, της διάσπασης και της απαξίωσης των αποφοίτων των παραγωγικών μας Σχολών. Έμεινε, τώρα, σε εμάς κληρονομιά άδικη, ανορθολογική και εθνικά επικίνδυνη που θα πρέπει, επειγόντως, να διαχειριστούμε. Να επανορθωθεί, το συντομότερο δυνατόν, με νομοθετική παρέμβαση, η πραγματική αναβάθμιση της ακαδημαϊκής και ιεραρχικής εξέλιξης των αποφοίτων των Σχολών μας. Δυστυχώς, εμείς είμαστε σίγουροι πως κάθε ημέρα που θα περνάει θα αποδεικνύεται, μέσα στις πολεμικές μονάδες, το δίκαιο των επιχειρημάτων μας. Το κατεκτημένο λειτουργικό επίπεδο ιεραρχίας και προαγωγών των αποφοίτων ΑΣΣΥ δεν ήταν ένα καρκίνωμα που έπρεπε να αφαιρεθεί. Ήταν η επιτυχημένη, εξελικτική, επιχειρησιακή, ιστορική συνέχεια των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Οι δικοί τους ιδιοτελείς σχεδιασμοί, όπως πάντα συνέβαινε και στο παρελθόν, είναι αυτοί που θα δημιουργούν καθημερινές αγκυλώσεις στη λειτουργία των ΕΔ. Αν καθυστερήσουν οι λύσεις που προτείνουμε, θα ψάχνουν να βρουν ελληνόπουλα για να στελεχώσουν τις πολεμικές μονάδες, αλλά δεν θα βρίσκουν. Τότε βέβαια η ύβρις που έχουμε υποστεί θα φέρει τη Νέμεσις και ας ελπίσουμε ότι η καταστροφή (Τίσις) να πέσει μόνον στα κεφάλια τους και να μη γίνει εθνική καταστροφή. Δεν συνειδητοποιεί άραγε η φυσική μας ηγεσία, ότι οι ΕΔ λειτουργούν από το φιλότιμο και την αγάπη μας για αυτές και όχι επειδή μας έχουν πείσει οι ηγέτες μας και μας οδηγούν με τη μεγαλοσύνη τους και τη σοφία τους στη μάχη; Πόση έπαρση και αλαζονεία από τη μεριά τους θα αντέξουμε πια;
Χρειαζόμαστε άμεσα οξυγόνο! Πρέπει να αναπνεύσουμε!
Δεν φαίνεται, όμως, στον εγγύς ορίζοντα ότι έχουμε πολλές επιλογές. Άλλωστε είναι πολλές οι σειρήνες που προσπαθούν έντεχνα να μας πείσουν να προσαρμοστούμε στη νέα πραγματικότητα. Το πρόβλημα, όμως είναι εδώ, παρών και βοά. Κυνικά μας υπενθυμίζουν, ότι ο συσχετισμός των δυνάμεων γέρνει καταθλιπτικά συν τω χρόνω σε βάρος μας.

Αγαπητοί συνάδελφοι,
Οι αποφάσεις που θα πάρουμε πρέπει να είναι συνειδητές. Είτε να παραδοθούμε και όπου βγει, είτε να παλέψουμε μεθοδικά, με σχέδιο και στο τέλος να νικήσουμε. Η πρώτη λύση είναι αδιέξοδη, υποτελής και εθνικά αυτοκτονική. Δεν ταιριάζει στην ιστορία μας. Δεν μπορούμε να τη δεχτούμε.
Μας μένει μόνον η μάχη. Οι σημερινές δυσκολίες δεν είναι λόγος για να παραιτηθούμε από τον υπαρξιακό αγώνα μας, όποια μορφή κι αν του δίνουμε κατά καιρούς. Οι νόμοι έρχονται και παρέρχονται. Τους συσχετισμούς, εμείς, οφείλουμε να τους αλλάξουμε. Να διαμορφώσουμε, ανυποχώρητα, νέες δυνατότητες ενότητας, συντονισμού και πάλης για τους Συλλόγους μας. Να προσαρμόσουμε το Καταστατικό μας στις νέες προκλήσεις.
Χρειάζεται επομένως γρήγορη προσαρμογή στα νέα δεδομένα, σεβασμός στις καταστατικές μας αρχές, γνώση και συμμετοχή.
Θεμέλιο πρέπει να είναι μια σύγχρονη Ανώτατη Σχολή Αποφοίτων Τεχνολόγων με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τις σημερινές ανάγκες της ΠΑ για την συνολική επιχειρησιακή αναβάθμιση του Κλάδου. Άμεση κατάργηση του ν. Δένδια και δημιουργία νέου σχετικού νομοθετήματος με τη συμμετοχή μας και τις απόψεις μας.

Ότι σήμερα φαίνεται ανέφικτο, να το κάνουμε εφικτό αύριο κιόλας. 

Σμχος ε.α. Ευθ. Γκιτέρσος (από την παρέμβαση στην ΕΓΣ 21/3/26)