Γράφει ο Επγός ε.α  Σεβαστός Βλαχογιάννης της 9ης σειράς ΣΤΥΑ

Ο Καποδίστριας γεννήθηκε στην Κέρκυρα στις 10 Φεβρουαρίου του 1776 από αρχοντική οικογένεια.
Ήταν το έκτο παιδί από τα 10 (έξι αγόρια και 4 κορίτσια) των Αντωνίου-Μαρία Καποδίστρια, δικηγόρου στο επάγγελμα και της Διαμαντίνας Γονέμη, κόρη αριστοκρατικής οικογένειας.
Φοίτησε στο μοναστήρι της Αγίας Ιουστίνης, όπου έμαθε Λατινικά, Ιταλικά και Γαλλικά στην Κέρκυρα.
Την περίοδο 1795-1799 σπούδασε Ιατρική στο πανεπιστήμιο της Πάντοβας στην Ιταλία.
Μετά το πέρας των σπουδών του άσκησε για λίγο το επάγγελμα του γιατρού αφιλοκερδώς στην Κέρκυρα. Το 1799 τον Σεπτέμβριο διορίσθηκε αρχίατρος του τουρκικού στρατιωτικού νοσοκομείου.
Το 1803 έγινε γραμματέας της επικρατείας της Ιουνίου Πολιτείας επί Ρωσικής κατοχής.
Το 1806 ανέλαβε τη διεύθυνση της δημόσιας σχολής της Δημοκρατίας.
Το 1809 οι Γάλλοι κυρίευσαν τα Επτάνησα και ο Καποδίστριας έφυγε στη Ρωσία όπου μπήκε στη διπλωματική υπηρεσία του ρωσικού κράτους στο Υπουργείο Εξωτερικών.
Ο Τσάρος εκτίμησε τα πολλά προσόντα του για τις διπλωματικές του ικανότητες, γι’αυτό τον διόρισε Υπουργό Εξωτερικών το 1815.
Ο Καποδίστριας ήταν μεθοδικός σε κάθε ενέργειά του και θερμός Έλληνας πατριώτης.
Το 1815 ίδρυσε τη φιλόμουσο εταιρεία για να βοηθήσει τους νεαρούς Έλληνες να σπουδάσουν .
Η Φιλική Εταιρεία του προσέφερε την αρχηγεία της Ελληνικής Επανάστασης, αλλά αυτός δεν την δέχτηκε. Από την πλευρά του προσπάθησε να βοηθήσει τον Αγώνα της Επανάστασης αλλά συνάντησε αρνητική στάση από τους Ρώσους. Γι’αυτό τον λόγο παραιτήθηκε τον Αύγουστο του 1822 από το υψηλό αξίωμα που είχε στη Ρωσία και μετέβη στην Ελβετία.
Στις 30-3-1827 η Γ΄ Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας τον επέλεξε πρώτο Κυβερνήτη της Ελλάδας για μια επταετία. Αυτό θεωρήθηκε ήττα της Αγγλικής εξωτερικής πολιτικής και νίκη της Ρωσίας.
Στις 18-1-1828 ο Καποδίστριας έφτασε στο Ναύπλιο, όπου έτυχε ενθουσιώδους υποδοχής και 4 ημέρες αργότερα πήγε στην Αίγινα, εκεί ήταν η έδρα της Κυβέρνησης, όπου ορκίστηκε.
Την περίοδο εκείνη η Πελοπόννησος απαλλάχτηκε από τον Ιμπραήμ και έτσι μετέφερε την έδρα της Κυβέρνησης στο Ναύπλιο, όπου έγινε η πρωτεύουσα του κράτους.
Ο Καποδίστριας αμέσως άρχισε το σημαντικό και βαρύ έργο του.
Στο εσωτερικό της χώρας είχε να αντιμετωπίσει τις καταστροφές από τον πόλεμο, τη φτώχια, την αγριότητα, την αναρχία, την πειρατεία, τις ληστείες, τους ανύπαρκτους θεσμούς, τη διάλυση του στρατού και την οικονομική κατάσταση.
Ο στόλος βρισκόταν σε ακινησία από έλλειψη χρημάτων και τα στρατιωτικά τμήματα ήταν σε αταξία και ζούσαν σε βάρος του άμαχου πληθυσμού. Δεν είχαν ακόμη και πολεμοφόδια.
Φρόντισε τα οικονομικά του κράτους παίρνοντας δάνειο από την Ευρώπη. Ίδρυσε την Εθνική Τράπεζα κι έκοψε τα πρώτα εθνικά νομίσματα με σήμα το Φοίνικα.
Ίδρυσε την πρώτη Γεωργική σχολή στην Τίρυνθα. Ίδρυσε ορφανοτροφείο στην Αίγινα για τα ορφανά του πολέμου. Ίδρυσε πολλά σχολεία ανώτερα και κατώτερα, διδασκαλείο για την μόρφωση των διδασκάλων ακόμη και άλλες ανώτατες σχολές όπως: Θεολογική, Στρατιωτική [Ευελπίδων] και τον Ναύσταθμο του Πόρου.
Μετά από αυτά η Ελλάδα άρχισε να γίνεται κράτος σύγχρονο και πολιτισμένο.
Διάφορα γεγονότα ενίσχυσαν τη θέση του Καποδίστρια και είχαν ευνοϊκές εξελίξεις για την Ελλάδα.
Πρώτον, ξέσπασε Ρωσοτουρκικός πόλεμος στις 20-4-1828 και υποχρέωσε την Τουρκία να συγκεντρώσει εκεί την προσοχή της.
Δεύτερον, ήταν η άφιξη του Γαλλικού στρατού στην Πελοπόννησο την18-8-1828 που υποχρέωσε τον Ιμπραήμ να εγκαταλείψει.
Τρίτον, όταν ο Άγγλος στρατηγός Τσωρτς επιχειρούσε στη Δυτική Ελλάδα και στο Μεσολόγγι, ο Δημήτριος Υψηλάντης εκκαθάριζε την περιοχή από τα υπολείμματα του τουρκικού στρατού στην Ανατολική Ελλάδα (Άμφισσα, Θήβα και Πέτρα).
Τα παραπάνω ενίσχυσαν τη διαπραγματευτική θέση της Ελλάδας για τον καθορισμό των συνόρων της.
Οι τρεις προστάτιδες δυνάμεις (Αγγλία, Γαλλία και Ρωσία) αποφάσισαν να αναγνωρίσουν την Ελλάδα ως ανεξάρτητο κράτος τον Ιανουάριο του 1830 με το πρωτόκολλο του Λονδίνου.
Με τις μεταρρυθμίσεις του Καποδίστρια, οι Έλληνες δεν είχαν συνηθίσει να ζουν με τάξη και πειθαρχία.
Νόμιζαν ότι «ελευθερία» σημαίνει να κάνει ό,τι θέλει ο καθένας.
Μετά από την πυρπόληση του στόλου από τον Ανδρέα Μιαούλη, ο Καποδίστριας προχώρησε στη λήψη σκληρότερων μέτρων συλλαμβάνοντας τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη. Μέσα σε τεταμένο κλίμα και υπό την καθοδήγηση των Άγγλων και Γάλλων πρακτόρων, όπλισαν με όπλο και μαχαίρι τον Κωνσταντίνο και Γεώργιο Μαυρομιχάλη, αδερφό και γιο του Πετρόμπεη και σκότωσαν τον Καποδίστρια το πρωί της 27^ης Σεπτεμβρίου 1831 έξω από την εκκλησία του Αγ. Σπυρίδωνος.
Μετά την δολοφονία του Κυβερνήτη, τη θέση του ανέλαβε για ένα διάστημα ο αδερφός του Αυγουστίνος, ως πρόεδρος τριμελούς ανώτατης αρχής με τον Ιωάννη Κωλέττη και τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη. Τη σορό του Καποδίστρια την μετέφερε ο αδερφός του στην Κέρκυρα όπου ενταφιάστηκε στην Μονή Πλατυτέρας.
Η φιλοπατρία του Καποδίστρια και το σημαντικό έργο του αναγνωρίζεται από όλους τους ιστορικούς.
Πολλοί δρόμοι και πλατείες πήραν το όνομά του. Ο Αερολιμένας της Κέρκυρας ονομάζεται «Ιωάννης Καποδίστριας», ενώ από το 1911 το πανεπιστήμιο Αθηνών μετονομάστηκε σε «Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών». Στα προπύλαια του Πανεπιστημίου υπάρχει ο ανδριάντας του.
Στα καινούργια νομίσματα του ευρώ απεικονίζεται στο κέρμα των 20 λεπτών της ελληνικής έκδοσης. Το σχέδιο με τις μεταρρυθμίσεις στην τοπική αυτοδιοίκηση που ξεκίνησε με πρωτοβουλία της κυβέρνησης Σημίτη ονομάστηκε σχέδιο Καποδίστρια.
Ανδριάντες και προτομές του έχουν στηθεί στην Ελβετία και στη Σλοβενία.  

ΒΛΑΧΟΓΙΑΝΝΗΣ  ΣΕΒΑΣΤΟΣ
Επγός  ε.α. 
9η Σειρά ΣΤΥΑ