Την Κυριακή 1 Μαρτίου 2026, στον Εκθεσιακό Χώρο του Σταδίου Ειρήνης και Φιλίας διοργανώθηκε από την Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ η ετήσια εκδήλωση για το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων, των Σωμάτων Ασφαλείας, τους νέους στρατευμένους και τις οικογένειές τους. Εκ’ μέρους του Δ.Σ. του Σ.Α.Σ παραβρέθηκαν ο Πρόεδρός του Βασ. Τσιλιγιάννης, ο Α΄ Αντιπρόεδρος Νικ. Βούλγαρης και ο Αν. Γ. Γ. Ευθ. Γκιτέρσος.

Παρατίθεται η ομιλία, χαιρετισμός του Προέδρου μας:

Καλησπέρα και καλό μήνα,

Ευχαριστώ για την τιμητική πρόσκληση και για την ευκαιρία να απευθύνω ομιλία-χαιρετισμό στην εκδήλωση που διοργανώνετε για τις Ένοπλες Δυνάμεις και τα Σώματα Ασφαλείας.

Αξιότιμε κ. Γενικέ Γραμματέα
Αξιότιμοι κ. Βουλευτές, μέλη του Πολιτικού Γραφείου και της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας,
Αγαπητές Συναδέλφισσες και αγαπητοί Συνάδελφοι,
Φίλες και φίλοι,
Το 2025 αποτέλεσε για τις Ένοπλες Δυνάμεις μια εξαιρετικά δύσκολη χρονιά - ίσως τη δυσκολότερη της μεταπολιτευτικής περιόδου.
Οι στρατιωτικοί, εν ενεργεία και εν αποστρατεία, βιώσαμε και εξακολουθούμε να βιώνουμε μια πρωτόγνωρη περίοδο ανατροπών, της οποίας το εύρος των συνεπειών δεν έχει ακόμη πλήρως αποτιμηθεί.
Οι επιπτώσεις αυτών των εξελίξεων δεν αφορούν μόνο το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά αγγίζουν πρωτίστως την άμυνα και την ασφάλεια της πατρίδας μας.
Η λεγόμενη «Ατζέντα 2030» διαμόρφωσε ένα πλαίσιο ριζικών αλλαγών, οι οποίες συγκρότησαν αυτό που εύστοχα μπορεί να χαρακτηριστεί ως η «τέλεια καταιγίδα».
Πέντε βασικοί παράγοντες συνέβαλαν στη διαμόρφωσή της:
Πρώτος παράγοντας: Η πολιτική αντιμετώπιση των Ενόπλων Δυνάμεων με λογική ιδιωτικοοικονομικών κριτηρίων και με όρους κόστους – οφέλους.
Η επιλογή εφαρμογής νεοφιλελεύθερων πολιτικών λογικής «προβληματικής δημόσιας επιχείρησης» σε έναν θεσμό εθνικής ασφάλειας οδηγεί:
σε εκτεταμένη «αξιοποίηση» ακίνητης περιουσίας των ταμείων των ΕΔ και των ΜΤ, τα γνωστά «ασημικά»,
σε ιδιωτικοποιήσεις κρίσιμων λειτουργιών και υπηρεσιών, σε μείωση μόνιμου στρατιωτικού προσωπικού, σε συμπίεση μισθολογικού κόστους, σε κλείσιμο Μονάδων - Σχηματισμών και κυρίως των Στρατιωτικών Σχολών Υπαξιωματικών.
Με τη λογική αυτή αντιμετωπίζονται οι Ένοπλες Δυνάμεις όχι ως θεσμός εθνικής ασφάλειας και θεμέλιο εθνικής κυριαρχίας, αλλά ως οργανισμός κόστους προς «αναδιάρθρωση».
Όμως οι Ένοπλες Δυνάμεις δεν είναι ΔΕΚΟ. Δεν είναι εταιρεία.
Δεν είναι κοινό λογιστικό φύλλο.
Είναι ο θεσμός που εγγυάται την εθνική ανεξαρτησία.
Δεύτερος παράγοντας: Η στάση της στρατιωτικής ηγεσίας.
Η σιωπή ή και η ενεργή σύμπλευση σημαντικού μέρους της στρατιωτικής ηγεσίας με τον σχεδιασμό αυτό προκάλεσε έντονο προβληματισμό και τεράστια απογοήτευση στα στελέχη. Η έλλειψη θεσμικής αντίστασης, η ανοχή σε πολιτικές που μεταβάλλουν ριζικά τη δομή και την εξέλιξη του προσωπικού και η αποδοχή ελιτίστικων αντιλήψεων περί ιεραρχίας και προαγωγών, δημιουργούν ερωτήματα για τη θεσμική ευθύνη και την ιστορική αποτίμηση αυτής της στάσης-συμπεριφοράς.
Τρίτος παράγοντας: Η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου.
Η υλοποίηση των αλλαγών συνοδεύτηκε από έντονη επικοινωνιακή διαχείριση και προβολή, ειδικά από τον συγκεκριμένο Υπουργό, με παρουσίαση μιας εικόνας εκσυγχρονισμού και μεταρρύθμισης. Όμως η αποτύπωση μιας εικόνας παρακμής των Ενόπλων Δυνάμεων ως προϋπόθεσης μεταρρύθμισης, δημιουργεί έντονη ανησυχία στην κοινωνία και αίσθημα απαξίωσης στο προσωπικό. Κατά την άποψή μας, η πραγματικότητα που βιώνουν τα στελέχη διαφέρει ουσιωδώς από την προβεβλημένη αφήγηση. Οι Ένοπλες Δυνάμεις δεν μπορούν και δεν πρέπει να αποτελούν πεδίο πολιτικής προβολής ή προσωπικών φιλοδοξιών.
Τέταρτος παράγοντας: Η προσαρμογή σε υπερεθνικούς σχεδιασμούς και η αναδιάταξη του ρόλου των ΕΔ.
Η αναδιάρθρωση εντάσσεται σε ευρύτερο διεθνές πλαίσιο προσαρμογής σε σχεδιασμούς οργανισμών όπως το ΝΑΤΟ και η Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η μετάβαση προς ένα μικρότερο, ευέλικτο και περισσότερο επαγγελματοποιημένο μοντέλο στρατεύματος, με αυξημένη συμμετοχή ιδιωτικών φορέων σε εξοπλισμούς και υποστήριξη, εγείρει κρίσιμα ερωτήματα:
Ποια θα είναι η επιχειρησιακή αυτάρκεια σε περίοδο κρίσης;
Ποιο θα είναι το πραγματικό δημοσιονομικό κόστος των συμβάσεων;
Πώς διασφαλίζεται η επιχειρησιακή συνέχεια όταν κρίσιμες λειτουργίες εκχωρούνται;
Τα προγραμματισμένα εξοπλιστικά κονδύλια της επόμενης δεκαετίας είναι τεράστια (άνω των 30 δις για την Ελλάδα και περίπου 1 τρις για την ΕΕ) και η αναδιάρθρωση συνδέεται άμεσα με τη διαχείρισή τους. Επιπλέον καθίσταται κρίσιμο το ζήτημα της διαφάνειας και της δομικής κατεύθυνσης των αλλαγών.
Πέμπτος παράγοντας: Η μεταβολή στρατηγικού δόγματος.
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η σταδιακή απομάκρυνση από το δόγμα της παλλαϊκής άμυνας, το οποίο βασιζόταν στην ενότητα στρατού και κοινωνίας (στρατός και λαός - ένα σώμα, μια ψυχή), με ενεργές και εκπαιδευμένες εφεδρείες.
Η αυξανόμενη εξάρτηση από συμμαχικές εγγυήσεις και διεθνείς επιδιαιτησίες γίνεται στρατηγικά επικίνδυνη όταν, υποκαθιστά την εθνική αποτρεπτική βούληση, δημιουργεί ψευδαίσθηση αυτόματης προστασίας και δημιουργεί τον κίνδυνο αποδυνάμωσης της εθνικής αυτάρκειας στον πυρήνα της άμυνας. Ο μακροπρόθεσμος προσανατολισμός των Ενόπλων Δυνάμεων οφείλει να βασίζεται σε μια αρχή: οι συμμαχίες ενισχύουν την ισχύ — δεν την υποκαθιστούν.
Νομοθετικές παρεμβάσεις.
Μέσα στα δύο τελευταία χρόνια τέσσερις βασικές νομοθετικές παρεμβάσεις άλλαξαν ριζικά το πλαίσιο λειτουργίας και οργάνωσης των ΕΔ, μεταξύ των οποίων:
Ο νόμος για τη δημιουργία του ΕΛ.Κ.Α.Κ. με την σταδιακή είσοδο εταιρειών κι εργολάβων ακόμα και στον επιχειρησιακό σχεδιασμό των ΕΔ.
Οι ρυθμίσεις για τα Στρατιωτικά Νοσοκομεία με την υποβάθμιση της υγειονομικής περίθαλψης των στελεχών των ΕΔ και των Αποστράτων.
Η «αξιοποίηση» της ακίνητης περιουσίας των ταμείων των ΕΔ και των στρατοπέδων-φιλέτων στα κέντρα μεγάλων πόλεων που εγκαταλείπονται.
Οι παρεμβάσεις στα Μετοχικά Ταμεία με την βίαιη και άδικη ανακατανομή των πόρων τους προς όφελος τάχα του στεγαστικού προγράμματος.
Τέλος ο νόμος «Χάρτης μετάβασης των ΕΔ στη νέα εποχή», που αποτελεί ουσιαστικά όπως έχω ξαναπεί τον χάρτη μετάβασης στην λίθινη εποχή για τα στελέχη και που μεταβάλλει ριζικά τη δομή, την ιεραρχία και το σύστημα εξέλιξης του προσωπικού.
Κεντρικό σημείο κριτικής αποτέλεσε κι αποτελεί η δημιουργία ξεχωριστού σώματος υπαξιωματικών, η αλλαγή του τρόπου κατάταξης και εξέλιξης και ο περιορισμός επαγγελματικών προοπτικών για μεγάλο μέρος των στελεχών.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Συντονιστικού Συμβουλίου Συλλόγων Αποφοίτων ΑΣΣΥ οι αναμενόμενες συνέπειες περιλαμβάνουν:
Υποβάθμιση και πιθανό κλείσιμο των Στρατιωτικών Σχολών Υπαξιωματικών.
Αύξηση παραιτήσεων έμπειρου κι εξειδικευμένου προσωπικού.
Ενίσχυση ιδιωτικής συμμετοχής σε κρίσιμους τομείς.
Μακροπρόθεσμη δημοσιονομική επιβάρυνση μέσω συμβάσεων υποστήριξης. Ένα ακόμα τεράστιο κόστος που θα επωμισθούν οι πολίτες.
Ενδεχόμενη υποβάθμιση επιχειρησιακής ετοιμότητας. Ιδιαίτερα σε συνθήκες κρίσης.
H αποτελεσματικότητα και η επιχειρησιακή επάρκεια δεν μπορεί να στηρίζεται αποκλειστικά σε συμβάσεις και εργολαβικές σχέσεις.
Συναδέλφισσες και Συνάδελφοι,
Ο αγώνας μας δεν γίνεται από συντεχνιακό συμφέρον. Πιστεύουμε ακράδαντα ότι οι αλλαγές αυτές θα έχουν αρνητικές συνέπειες στην άμυνα της χώρας.
Ο Σύλλογός μας και το Συντονιστικό Συμβούλιο Αποφοίτων ΑΣΣΥ:
Ανέλαβαν πρωτοβουλίες ενημέρωσης και θεσμικής παρέμβασης.
Συγκρότησαν το Συντονιστικό των δεκατριών φορέων εν ενεργεία και εν αποστρατεία στρατιωτικών.
Οργάνωσαν ειρηνικές κινητοποιήσεις - συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας με μαζική συμμετοχή χιλιάδων στρατιωτικών και των οικογενειών τους.
Παρά τις προσπάθειες διαλόγου, δεν υπήρξε ουσιαστική ανταπόκριση.
Τι εισπράξαμε; Αδιαλλαξία, αδιαφορία, προσβολές, ειρωνεία, απαξίωση.
Δηλώνουμε ξεκάθαρα:
Δεν θα αποδεχθούμε παθητικά τη διάλυση της φυσιογνωμίας των Ενόπλων Δυνάμεων.
Δεν θα σιωπήσουμε.
Δεν θα επιτρέψουμε να απαξιωθούν οι Σχολές μας, οι κόποι μας, η προσφορά μας, οι κατακτήσεις μας. Δεν παραιτούμαστε από τον θεσμικό αγώνα.
Εξετάζουμε κάθε νόμιμο και θεσμικό μέσο, συμπεριλαμβανομένων διοικητικών και δικαστικών ενεργειών για την προώθηση των θέσεών μας.
Θα συνεχίσουμε την προσπάθεια διαλόγου με την Πολιτεία και τους αρμόδιους φορείς.
Θα συνεχίσουμε πιο εντατικά τις συλλογικές δράσεις ενημέρωσης της κοινωνίας και μαχητικής διεκδίκησης.
Γιατί η άμυνα δεν είναι υπόθεση λίγων.
Είναι υπόθεση όλων.
Βασικές μας προτεραιότητες παραμένουν:
Η διατήρηση της επιχειρησιακής ετοιμότητας.
Η θεσμική σταθερότητα.
Η δίκαιη, αξιοκρατική εξέλιξη του προσωπικού.
Η προστασία του επαγγελματισμού και η διατήρηση του υψηλού ηθικού των στελεχών.
Θέλουμε σύγχρονες Ένοπλες Δυνάμεις.
Ισχυρές. Αξιόπιστες. Με υψηλό ηθικό. Με προοπτική για τους νέους.
Όχι στρατό ευκαιρίας. Όχι στρατό μισθοφόρων. Όχι στρατό εργολάβων.
Όχι στρατό χωρίς ραχοκοκαλιά.
Συναδέλφισσες και Συνάδελφοι,
Η ιστορία δεν γράφεται από όσους σιωπούν. Γράφεται από όσους στέκονται όρθιοι.
Στέλνουμε ένα καθαρό μήνυμα:
Θέλουμε Ένοπλες Δυνάμεις στην υπηρεσία της Πατρίδας.
Με σεβασμό στους ανθρώπους τους. Με σεβασμό στους θεσμούς.
Με ευθύνη απέναντι στο μέλλον. Και αυτόν τον αγώνα θα τον συνεχίσουμε.
Καλή χρονιά με υγεία σε όλους και τις οικογένειές σας. Καλούς Αγώνες!

Σας ευχαριστώ.