Επίσκεψη Διακλαδικού Συντονιστικού Συμβουλίου Α.Σ.Σ.Υ στον κ Α/ Γ.Ε.Ν

 

Στις 7/5/2012 το διακλαδικό Συντονιστικό Συμβούλιο Α.Σ.Σ.Υ αποτελούμενο από τους:

Πρόεδρο Σ.Α.Σ Σμήναρχο εα κ. Δημήτριο Τρέσσο

Πρόεδρο Συνδέσμου Αποφοίτων Σχολής Μονίμων Υπαξιωματικών Ναυτικού (ΣΑΣΜΥΝ) Επικελευστή εα κ. Ελευθέριο Σφακτό

Πρόεδρο Πολιτιστικού Μορφωτικού Συλλόγου Αποφοίτων Σχολών Υπαξιωματικών Πολεμικού Ναυτικού (ΠΜ/ΣΑΣΥ/ΠΝ) Αντιπλοίαρχο εα κ Νικόλαο Βασιλείου

Πρόεδρο Συλλόγου Αποφοίτων Σχολής Υπαξιωματικών Διοικητικών Αεροπορίας (ΣΑΣΥΔΑ) Ταξίαρχο εα κ Γεώργιο Ρούσσο ,

επισκέφθηκε τον Α/Γ.Ε.Ν Αντιναύαρχο κ Κοσμά Χρηστίδη Π.Ν. Κατά την επίσκεψή αυτή συζητήθηκαν διεξοδικά θέματα που αφορούν το προσωπικό γενικά, υγειονομικά, οικονομικά (Μετοχικά Ταμεία), εξελικτικό, εκπαιδεύσεως αλλά και πολλά γενικού ενδιαφέροντος.

Η όλη συζήτηση έγινε σε άριστο επίπεδο. Γενική άποψή για όλα αυτά που συζητήθηκαν είναι ότι ο κύριος Αρχηγός Γ.Ε.Ν είναι πλήρως ενημερωμένος σε όλα τα θέματα των αρμοδιοτήτων του.

Ευχαριστούμε τον κ Αρχηγό για την άψογη καθ’ όλα φιλοξενία του και του ευχόμαστε εκ βάθους καρδίας καλή συνέχεια και πάντα με επιτυχίες στο έργο του.

Επίσκεψη στον κ. Α / Γ.Ε.Α

DSC00878A DSC00880A

 

Την Τρίτη 27 – 03 – 2012 και ώρα 11:00 , αντιπροσωπεία του Συλλόγου αποτελούμενη από τους Σμχο ε.α Δημήτριο Τρέσσο – Πρόεδρο , Σμχο ε.α Γεώργιο Παπαδόπουλο – Γεν. Γραμματέα , Σμχο ε.α Ιωάννη Αμουτζόπουλο – Μέλος Δ.Σ , Σγό ε.α Νικόλαο Βούλγαρη – Αναπλ. Γεν. Γραμματέα και Σγό ε.α Δημήτριο Παναγιώτου – Μέλος Δ.Σ , επισκεφθήκαμε στο γραφείο του στο Γ.Ε.Α τον κ. Αρχηγό της Πολεμικής Αεροπορίας , Αντιπτέραρχο (Ι) κ. Αντώνιο Τσαντιράκη .

Η όλη συζήτηση που είχαμε μαζί του διεξήχθη σε άριστο κλίμα. Ο κ. Αρχηγός ήταν πολύ ευδιάθετος και απαντούσε αμέσως και με πολύ μεγάλη άνεση σε κάθε μας ερώτηση , γεγονός το οποίο σημαίνει ότι είναι πάρα πολύ καλά μελετημένος – ενημερωμένος σε όλα τα θέματα της αρμοδιότητάς του.

Τα θέματα της ατζέντας πάνω στα οποία έγινε εκτεταμένη συζήτηση ήταν τα ακόλουθα:

  1. Αναβάθμιση της Σχολής Σ.Τ.Υ.Α με έκδοση νέου πλαισίου λειτουργίας σε επίπεδο Ανωτέρας Σχολής .
  2. Αλλαγή του τίτλου της Σχολής από Σχολή Τεχνικών Υπξκων Αεροπορίας σε Σχολή Τεχνολόγων Υπξκων Αεροπορίας καθώς επίσης και του τίτλου του πτυχίου αντίστοιχα.
  3. Αύξηση των ετών των σπουδών της Σχολής σε τρία χρόνια όπως πρέπει να γίνει σύμφωνα με το πρωτόκολλο της Μπολόνια . (Πρόταση για επέκταση με συνυπολογισμό στα έτη σπουδών των νέων Υπξκων του χρόνου της εκπαίδευσής τους σε ΣΟΣΜΕ –
  4. Διοικητής – Υποδιοικητής προέλευσης Σ.Τ.Υ.Α.
  5. Ίδρυση Τεχνολογικού Ιδρύματος Αεροπορίας.
  6. Λειτουργία 251 Γ.Ν.Α.
  7. Τροποποίηση Ν. 3883/2010
  8. Οικονομική κατάσταση Μετοχικών Ταμείων
  9. Θέμα Σμηνάρχων προέλευσης Α.Σ.Σ.Υ

Από την πλευρά του ο κ. Αρχηγός είδε με θετική σκέψη το σύνολο των προβλημάτων που του θέσαμε και μας γνωστοποίησε μία απόφασή του για τους ΕΝ/ΕΝ συναδέλφους προέλευσης της Σχολή μας ως ακολούθως :

                Ζήτησε και επανήλθε σε ισχύ σχετική διαταγή σύμφωνα με την οποία από εδώ και εμπρός οι Αξιωματικοί προέλευσης Σ.Τ.Υ.Α θα μπορούν να υποβάλλουν αίτηση για κάλυψη θέσεων ευθύνης (Αρχιμηχανικοί , Διοικητές Μοιρών Μ.Σ.Β, Μ.Σ.Ε, Μ.Ε.Π) γεγονός το οποίο την τελευταία τριετία είχε καταργηθεί.

Τέλος ευχαριστήσαμε τον κ. Αρχηγό για την ευγενική του φιλοξενία και του ευχηθήκαμε καλή επιτυχία στα νέα του καθήκοντα.

 

Ανοικτή Επιστολή προς τον κ. Α /Γ.Ε.Α

 

            Αξιότιμε κ. Αρχηγέ,   

            Σας ευχόμεθα υγεία και δύναμη για να ανταποκριθείτε στα σοβαρά καθήκοντά σας μέσα στις δύσκολες συνθήκες που διέρχεται η πατρίδα μας.

          Στο μετερίζι του ηγέτη της Πολεμικής μας Αεροπορίας, θα πρέπει να δώσετε μάχες για να διατηρήσετε την μαχητική της ικανότητα, την αγάπη του λαού που απολάμβανε και το επιβαλλόμενο ακμαίο ηθικό του προσωπικού της, επουλώνοντας την οικονομική πληγή για αξιοπρεπή επιβίωσή του.

         Η παρουσία Σας στη Γενική Συνέλευση του Συλλόγου των Αποφοίτων Σ.Τ.Υ.Α που τα μέλη της έδωσαν και δίνουν καθημερινή μάχη για ασφαλείς πτήσεις και για την ομαλή ροή του τεχνικού έργου στις μονάδες μαζί με τους συναδέλφους τους άλλων προελεύσεων, είναι δείγμα δημοκρατικής παιδείας και ήθους και έμπρακτης απόδειξης αναγνώρισης του έργου των αποφοίτων της Σ.Τ.Υ.Α την οποία θα τιμήσουν ανάλογα οι αποδέκτες της.

            κ. Αρχηγέ,

            Βρήκατε το ερείπιο που άφησε η προηγούμενη διοίκηση με τη συμμετοχή της στην ψήφιση του Νόμου 3883/2010, με τον οποίο απώλεσαν τύπους ένα βαθμό, ουσία δύο βαθμούς, οι απόφοιτοι Σ.Τ.Υ.Α, το ερείπιο που άφησε η προηγούμενη διοίκηση με απόφασή της με απόφοιτο άλλης σχολής που αποδυναμώνει ψυχολογικά τους δοκίμους της Σχολής, βρήκατε επίσης την αδιαφορία αναβάθμισης του πτυχίου της Σ.Τ.Υ.Α, με αντίστοιχη αναβάθμιση των ετών φοίτησης στη Σχολή ανάλογη με την προηγούμενη τεχνολογία των υφών μας και των μέσων εξυπηρέτησης τους και τον χαρακτηρισμό των αποφοίτων της ως Τεχνολόγων με αντίστοιχη ονομασία της Σχολής, βρήκατε ακόμη την έλλειψη αντίδρασης της ηγεσία στις περικοπές των μισθών, των επιδομάτων, των συντάξεων, του μερίσματος και την απώλεια μεγάλου μέρους της σύνταξης με ηλικιακά κριτήρια των στρατιωτικών.

            κ. Αρχηγέ,

        Στην οιαδήποτε προσπάθειά Σας αποκατάστασης και αντίδρασης στην περαιτέρω υποβάθμιση αξιοπρεπούς ζωής των ένστολων και εφαρμογής κανόνων της Χρηστής Διοίκησης θα βρείτε ενεργούς συμπαραστάτες τους απόφοιτους Σ.Τ.Υ.Α, αλλά και πολέμιους της αδιαφορίας και της υποβάθμισης των αποφοίτων της.

            Γιώργος Εμμανουηλίδης 10η Σειρά

Ανθστές - Υπξκοί Πτυχιούχοι Α.Ε.Ι

 

         Στις Ένοπλες Δυνάμεις και ειδικότερα στην Πολεμική Αεροπορία ,υπάρχει αριθμός Ανθ-στων και Υπαξ-κων πτυχιούχων Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων τους οποίους απασχολεί και λογικά η μετάταξη τους σε αξ-κους.

Ο νόμος 3883/2010 που ρυθμίζει πλεόν τις μετατάξεις, πέρα από τα αυστηρά κριτήρια και τις προϋποθέσεις που προβλέπει έχει καταστεί «γράμμα κενό» λόγω μη ύπαρξης κενών οργανικών θέσεων, επειδή αρκετές ειδικότητες καλύπτονται διαρκώς από αποφοίτους της Σχολής Ικάρων οι οποίοι είχαν πετύχει στο Τμήμα Ιπταμένων και απώλεσαν την πτητική τους ικανότητα κατά την διάρκεια της εκπαίδευσης ,εντασσόμενοι ακολούθως σε τμήμα σωμάτων (Διοικητικοί Εφοδιασταί Ε/Α κ.λ.π.) με αποτέλεσμα την κάλυψη θέσεων αξ-κων των εν λόγω ειδικοτήτων.

Η παράγρ.γ (δ) άρθρου 23 του Νόμου 3883/2010 διακελεύει καταληκτικό βαθμό Σμηνάρχου για τους αξ-κους αποφοίτους ΑΣΣΥ πτυχιούχους ΑΕΙ.

Οι άνω πτυχιούχοι Ανθστες- Υπαξκοι εάν ακολουθήσουν την προβλεπόμενη με το Ν.Δ. 445/74 ως υπαξ-κοι και ανθ-στες υπηρεσιακή εξέλιξη ,τις διατάξεις του Ν. 3883/10 και την κρατούσα κατάσταση, η προαγωγή στον βαθμό του Σμηνάρχου τυγχάνει Όνειρο Απατηλό.

Έλαβα επιστολή ανθ-στου αποφοίτου ΣΤΥΑ κατόχου πτυχίου ΑΕΙ με τα κριτήρια της παρ.1 α άρθρου 2 του Ν3549/2007.

Απόκτησε το πτυχίο κατόπιν άδειας της υπηρεσίας για την φοίτηση και του έχει απονεμηθεί Εύφημος Μνεία με την επιτυχή ολοκλήρωση των πτυχιακών σπουδών του.

Έχει 17 έτη υπηρεσία και πλέον των τριών(3) ετών στον κατεχόμενο βαθμό ανθ-στου.

Σύμφωνα με την παράγραφο 5 άρθρο 20 του Νόμου 3865/2010 θα απομακρυνθεί αυτεπάγγελτα με την συμπλήρωση του 35ου έτους πραγματικής υπηρεσίας, καθότι δεν θα έχει έως τότε συμπληρώσει το 60ο έτος της ηλικίας του(γεννηθείς την 19/5/1975)

Όταν προαχθεί σε Ανθ-γο για να προαχθεί σε Σμήναρχο σύμφωνα με την παρ. γ(δ) άρθρου 23 Νόμου 3883/2010 απαιτούνται αθροιστικά 18 έτη πραγματικής υπηρεσίας.

Όνειρο Απατηλό.

Επιβάλλεται όμως εφαρμογή ουσία της διάταξης παρ.γ (δ) άρθρου 23 Νόμου 3883/2010 προαγωγή τους στο βαθμό Σμηνάρχου ,καθότι η άνω υπηρεσιακή εξέλιξη θα αποτελέσει :

α) Ηθική και βαθμολογική αποκατάσταση μιας κατηγορίας Στρατιωτικού Προσωπικού, η οποία με κόπους και θυσίες και παρά το βάρος των υπηρεσιακών καθηκόντων, κατόρθωσε να αποκτήσει Πτυχίο Ανωτάτης Σχολής.

β) Κίνητρο για ανύψωση του πνευματικού επιπέδου του Μονίμου Στρατιωτικού Προσωπικού των Ενόπλων Δυνάμεων, ώστε να μπορεί να ανταποκριθεί καλύτερα στις αυξημένες απαιτήσεις της Υπηρεσίας

γ) Επάνδρωση θέσεων από άτομα πεπειραμένα και επιστημονικώς καταρτισμένα, βάσει αξιοκρατικών κριτηρίων.

δ) Αποτροπή παραιτήσεων από άτομα της υπόψη κατηγορίας τα οποία προτίθενται να απομακρυνθούν από την Υπηρεσία για να καταλάβουν άλλες θέσεις ανάλογα με την επιστημονική τους κατάρτιση.

Αφού ληφθούν υπόψη ,ότι με τον Νόμο 434/76(άρθρο 24) που αφορούσε τους πτυχιούχους δημοσίους υπαλλήλους, προβλέπετο μετάταξή τους από την Β’ στην Α΄κατηγορία μετά την παρέλευση τεσσάρων (4) ετών και ότι με τον ισχύοντα Υπαλληλικό κώδικα Νόμος 3528/2007 διακελεύεται στην παρ.2 Άρθρο 70

2. Υπάλληλος που είχε τον απαιτούμενο για διορισμό σε ανώτερη κατηγορία τίτλο σπουδών κατά το χρόνο υποβολής της αίτησης διορισμού του δεν επιτρέπεται να μεταταγεί σε θέση κλάδου ανώτερης κατηγορίας πριν από τη συμπλήρωση οκταετίας από το διορισμό του.

και στην παράγραφο 3 του ίδιου άρθρου

3. Ο υπάλληλος μετατάσσεται με το βαθμό που κατέχει. Αν ο εισαγωγικός βαθμός του κλάδου στον οποίο μετατάσσεται είναι ανώτερος του βαθμού που κατέχει, μετατάσσεται με τον εισαγωγικό αυτό βαθμό. Ο χρόνος υπηρεσίας που έχει διανυθεί στο βαθμό με τον οποίο ο υπάλληλος μετατάσσεται, θεωρείται ότι έχει διανυθεί στο βαθμό της θέσης στην οποία μετατάσσεται, εφόσον έχει διανυθεί με τον τίτλο σπουδών που απαιτείται για τον κλάδο αυτόν.

Επιβάλλεται ρύθμιση στο δίκαιο και λογικό αίτημα των πτυχιούχων Ανθ-στων Υπαξ-κων και για λόγους αναλογικά ίσης μεταχείρισης με τους μη ένστολους συναδέλφους τους, η τροποποίηση των σχετικών διατάξεων ως προς τα ακόλουθα:

α. Μετάταξη Πτυχιούχων ΑΕΙ Ανθστων- Υπαξκων στην Α’ Κατηγορία μετά την παρέλευση 8 ετών πραγματικής υπηρεσίας , ανεξάρτητα από την ύπαρξη κενών οργανικών θέσεων.

β. Η μετάταξη να γίνεται κυρίως στην ειδικότητα αντίστοιχου Αξ-κου Σώματος ,αφού ληφθεί υπόψη η ειδικότητα που είχε και η πείρα που απέκτησε απ’ αυτή ο μετατασσόμενος σαν Ανθστης- Υπαξκος σε συνάρτηση με βαθμολογία Λίαν Καλώς στα ουσιαστικά προσόντα των τελευταίων πέντε(5) ετών.

γ. Σαν ημερομηνία μετατάξεως ως προς την αρχαιότητα μεταξύ των μετατασσομένων , να λογίζεται η ημερομηνία αποκτήσεως του Πτυχίου.

Για τους υπηρετούντες ήδη Ανθ-στες- Υπαξ-κους έχοντες άνω των 10 ετών πραγματική υπηρεσία ,άμεση προαγωγή τους σε ανθσγους με αναδρομικότητα στο βαθμό, της επί πλέον των 10 ετών υπηρεσίας εφόσον έχει διανυθεί με την απόκτηση του πτυχίου Ανώτατης Σχολής και εφόσον υπερβαίνει τα 4 έτη, προαγωγή σε Υπσγους. 

Γεώργιος Εμμανουηλίδης

10η Σειρά

ΑΣΧΕΤΟΙ ΝΟΜΟΘΕΤΟΥΝ-ΑΣΧΕΤΟΙ ΤΟΥΣ ΕΝΗΜΕΡΩΝΟΥΝ

 

Είχα αναφερθεί σε προηγούμενο δημοσίευμά μου στην εφημερίδα μας, για τις άκρως δυσμενείς επιπτώσεις κυρίως στην 40η και την 41η σειρά ΣΤΥΑ από την διάταξη παρ.2 άρθρου 91 του Νόμου 3883/2010.

Κύμβαλο όμως ήχων και χαλκός αλλάζων.

Κανένα αυτί δεν ίδρωσε.

Άκρα του τάφου σιωπή.

Τί τους νοιάζει άλλωστε η υπηρεσιακή εξέλιξη κάποιων ανθ-γων;

Τί τους νοιάζει αν τα υπόλοιπα χρόνια τους θα είναι «πέτρινα χρόνια» αγανάκτησης, πικρίας, καταφρόνιας και με όλες τις ψυχολογικές επιπτώσεις της δυσμενούς διακριτικής μεταχείρισης.

Οι καρεκλοκένταυροι «αγρόν αγοράζουν».

Όσο όμως ψάχνεις το πρόβλημα τόσο περισσότερες δυσμενείς επιπτώσεις διαπιστώνεις.

Και εύλογο το ερώτημα για το πόσο έλλειμμα φαιάς ουσίας υπάρχει σ’ αυτούς που νομοθετούν και σ’ αυτούς που τους ενημερώνουν, εκτός αν υπάρχει βέβαια άλλος λόγος που δεν θέλω να τον δεχθώ.

Ιστορική Εξέλιξη του Θεσμού των Κρατικών Συντάξεων

 

1.- Ιστορικώς την εξέλιξιν του θεσμού δυνάμεθα να την διακρίνουμε σε τέσσερις περιόδους. Η περίοδος μέχρι και του Η’ π.Χ. αιώνος. Η κλασσική εποχή. Η εν συνεχεία ταύτης και μέχρι του ΙΖ’ αιώνος νεκρά περίοδος. Η από του ΙΗ’ αιώνος μέχρι σήμερα περίοδος των νεωτέρων φάσεων του θεσμού.

2.- Κατά την πρώτη, ιστορικώς, φάση συναντάμε τον πρόδρομο του θεσμού των κρατικών συντάξεων. Τον θεσμό των αεισιτών, ο οποίος εισήχθη κατά πάσαν πιθανότητα το 1000 π.χ. επί Κόδρου. Συνίστατο στην με δαπάναις του Δημοσίου διατροφή εις το Πρυτανείο των διακριθέντων πολιτών για μεγάλα κατορθώματα, ακόμη και των απογόνων τους. Ως πρώτος αείσιτος φέρεται(Λυκούργου κατά Λεοκράτους) ο εκ των Δελφών Κλεομέντις και οι απόγονοι αυτού. Με τον θεσμό περείχετο στον διακριθέντα δικαίωμα σε ισόβιο σίτηση στο Πρυτανείο. Η ισόβιος σίτηση ήταν τρόπος έκφράσεως της ευγνωμοσύνης της πόλεως΄ ήταν αναγνώριση της ηρωικής ηθικής προσωπικότητας και κίνητρο για την μίμηση από τους πολλούς της συμπεριφοράς των εχόντων τέτοια προσωπικότητα ατόμων, προς όφελος του συνόλου. Ο θεσμός των αεισιτών είχε σκοπό ηθικοποιητικό. Από το θεσμό αυτό, ο μεταγενέστερος το 355 π.Χ. διαμορφωθείς το πρώτον όρο « σύνταξη»- σήμαινε αμοιβή, πληρωμή προς ηπιωτέρα έκφραση του όρου μισθός- διετήρησε δε το ηθικό και αξιολογικό στοιχείο, αφ’ ενός μεν της ευγνωμοσύνης(ηθικό στοιχείο) από της πλευράς του παρέχοντος την σύνταξη, αφ’ ετέρου δε της ηθικής προσωπικότητας(αξιολογικό στοιχείο) από την πλευρά του λαμβάνοντος αυτή. Οι δυο αυτές προυποθέσεις, παρέμειναν μέχρι σήμερα, ως εννοιολογικά στοιχεία της σύνταξης, παρά την πάροδο 3000 ετών από την εισαγωγή του θεσμού των αεισιτών.

3.- Όταν οι πολιτικοί σκοποί του « Κράτους –Πόλεως» ωρίμασαν και έγιναν σαφείς στην κλασσική εποχή , οι ηθικοποιητικοί σκοποί από τους οποίους ενεπνεύσθη ο θεσμός των αεισιτών, δεν ήσαν οι μόνοι πρόσφοροι για την βοήθεια των πασχόντων της κοινωνίας. Μια περίοδος διαμάχης στην Αθήνα προς κατάληψη της Αρχής, έπεισε τον Πεισίστρατο(ΣΤ’ αιών π.Χ.) να εφαρμόσει όπως μαρτυροί ο Πλούταρχος τον θεσμό των «αδυνάτων» τον οποίο ο Σόλων είχε κατοχυρώσει νομοθετικώς(« και νόμου αυτός ετέρους έγραψεν ων έστι και τους πυρωθέντας εν πολέμω δημοσία τρέφεσθαι κελεύων»Ν. Παπαδούκα, Ο Σόλων, Ερμούπολις 1844).

Κατά τον θεσμό των «αδυνάτων», οι εν πολέμω στο σώμα τρωθέντες διατρέφοντο από το Δημόσιο. Ελάμβαναν συγκεκριμένα δύο οβολούς την ημέρα(κατ’ άλλους πέντε), από την Βουλή για την διατοφή τους και αφού προηγουμένως εξετάζοντο από αυτή. Το ποσό δεν ήταν ευτελές, διότι η ζωή στην κλασσική εποχή δεν ήταν ακριβή. Με ένα και μισό οβολό ημερησίως μπορούσαν να αγοράσουν άρτο, ελιές, ψάρι ή κρέας. Δύο οβολοί ήσαν αρκετοί για να εξασφαλίσου τροφή, θέρμανση, ένδυση, και κατοικία για ένα άτομο. Για να αναγνωρισθεί κάποιος δικαιούχος του ανωτέρω βοηθήματος έπρεπε να συντρέχουν ωρισμένοι λόγοι. Διαρκής αναπηρία΄ απορία΄ιδιότης του Αθηναίου πολίτου΄ ανεπίληπτο ήθος. Ο έλεγχος και η αναγνώριση του δικαιώματος γινόταν από την Βουλή των πεντακοσίων.

Σε περίπτωση που αναγνωρίζετο κάποιος ως αδύνατος, χωρίς την συνδρομή των άνω όρων μπορούσε κάθε ένας να προβεί σε καταγγελία της οποίας επηκολουθούσε δίκη ενώπιον της Βουλής.

Εκτός όμως των αναπήρων, βοηθήματος εδικαιούντο και οι οικογένειες των φονευθέντων στον πόλεμο (ορφανά,χήραι,γονείς), όπως μαρτυροί ο Θουκιδίδης.

Ο θεσμός των «αδυνάτων» ενώ διετήρησε από τον θεσμό των αεισιτών τους ηθικοποιητικούς σκοπούς της παροχής(ευγνωμοσύνη της πόλεως προ στους θυσιάζοντες την ζωή τους ή την σωματική τους ακεραιότητα, αλλά και ανεπίληπτον ήθος ως προυπόθεση της παροχής από πλευράς του δικαιούχου) εν τούτοις επεβλήθη εκ λόγων κοινωνικοπολιτικών.

Τούτο προκύπτει εξ τριών βασικά στοιχείων. Πρώτον, διότι τον θεσμό καθιέρωσε νομοθετικώς, ως προαναφέρθη ο Σόλων, του οποίου η όλη πολιτική φιλοσοφία ήταν η πάταξη της δημαγωγίας με την προβολή υψηλών αξιών τις οποίες οι πολίται θα ενστερνίζονται με σύστημα πειθαρχίας στηριζόμενο σε κατάλληλη νομοθεσία.

Δεύτερον, διότι οι τεθείσες προυποθέσεις απορίας και ιδιότητος του Αθηναίου πολίτου(θα λέγαμε σήμερα Ελληνική ιθαγένεια) είναι απόδειξη των κοινωνικοπολιτικών σκοπών του βοηθήματος και τρίτον διότι το πρώτον εμφανίζεται με τον θεσμό η ιδέα της αναγνώρισης από την πολιτεία ιδία ως προς αυτήν υποχρέωση προς αποκατάσταση του παθόντος και της οικογένειάς του. Εμφανίζεται δηλαδή η ιδέα της ευθύνης του συνόλου για το συγκεκριμένο άτομο και κατοχυρούται νομοθετικώς.

Εν τούτοις δεν συνίσταται ακόμη έννομος σχέση από την οποία να δημιουργείται αξίωση του παθόντος ή της οικογένειάς του αναγνώρισης και καταβολής του βοηθήματος. Εκ του λόγου αυτού και η διδομένη προς αποκατάσταση παροχή δεν δύναται ακόμη να ονομασθεί « σύνταξη» αλλά απλώς βοήθημα.

4.- Η διεύρυνση όμως στην οποία υπέστη ο θεσμός των «αδυνάτων» στην Δημοκρατία του Περικλέους κατέστησε συνειδητή στους επιγενόμενους την δημοσιονομική σημασία του θεσμού.

Πράγματι μετά την κατάλυση του πρώτου Ελληνισμού, ο καθ΄ ολοκληρία Ελληνικός αυτός θεσμός, χάνεται κάτω από την δυσμενή ανάμνηση των δημοσιονομικώς ολέθριων για την ηγεμονία των Αθηνών αποτελεσμάτων της γενικής μισθοδοσίας, με την καθιέρωση του εκκλησιαστικού μισθού και του θεωρικού, που καταργήθηκε όμως, με την οριστική επικράτηση του Φιλίππου.

Οι Ρωμαίοι καίτοι ενστερνίσθηκαν τις φιλοσοφικές ιδέες των Ελλήνων ιδία των Στωικών και του Αριστοτέλους, εν τούτοις δεν επανασυνιστούν τον θεσμό με την αυτή ή διάφορη μορφή. Εις τους Ρωμαίους πολίτες εφ’ όσον υπηρέτησαν υπό τα όπλα, μετά την λήξη της στρατιωτικής τους υπηρεσίας χορηγείται εφ’ άπαξ αμοιβή υπό μορφή χρημάτων ή κτηματικής περιουσίας.

Ειδική μέριμνα υπέρ των αναπήρων και θυμάτων πολέμου δεν προκύπτει κατ’ αρχή εκ των ιστορικών πηγών. Υπαλληλικό κράτος εξ άλλου μόνο από την εποχή της Αυτοκρατορίας( από του Διοκλητιανού και του Μεγάλου Κωνσταντίνου) οργανούται με διαρκή αύξηση των αρμοδιοτήτων του Κράτους και την πρώτην εμφάνιση του κρατικού παρεμβατισμού. Η υπαλληλία κατά την περίοδο της Αυτοκρατορίας απετελείτο από τους αυλικούς, τους πολιτικούς υπαλλήλους και τους στρατιωτικούς υπαλλήλους. Οι ανώτατοι εκ των οποίων ετέλουν χρέη ανάλογα προς τους σημερινούς Υπουργούς (Υπουργός Δικαιοσύνης, Υπουργός Οικονομικών, Υπουργός Αυτοκρατορικού Ταμείου και Αρχηγός Αυτοκρατορικού Οίκου)αποτελούσαν την κρατούσα τάξη εις τρόπον ώστε να μην υφίστατο κοινωνική ως προς αυτούς ανάγκη μέριμνας μετά την απομάκρυνση από τα αξιώματά τους.

Κατά την Βυζαντινή περίοδο παρατηρείται μια τάση διεξαγωγής αγώνος κατά της εκμετάλλευσης του οικονομικώς ασθενέστερου ή σε ανάγκη ευρισκόμενου(ενδεούς). Η εμφανιζόμενη όμως υπέρ των ενδεών προστασία έχει χαρακτήρα φιλανθρωπικό(προνοιακό) και παρέχεται κυρίως από την Εκκλησία και τα μοναστήρια εις βάρος της περιουσίας τους, παρεχόμενη από την εποχή του Λέοντος του Σοφού και με κάποια μικρή κρατική επιχορήγηση.

Αρχή εκδημοκρατικοποίησης του Κράτους συναντάμε βασικά κατ’ αρχήν το 1215 με την MAGNA CARTA του Ιωάννου του Ακτήμονος στην οποία τέθηκε η αρχή της υποταγής της Βασιλείας στον νόμο. Στη Γαλλία επί Λουδοβίκου του 9ου συναντάται η τάση καλής οργάνωσης των Δημοσίων Υπηρεσιών με την δημιουργία του PARLEMENT(ανώτατη δικαστική υπηρεσία από επαγγελματίες νομικούς) και του COYR DES TEMPTES.( Διοικητικός και οργανωτικός παράγων του θεσμού).

Ένας άλλος ιστορικός σταθμός πρόδρομος της επιβολής των κοινωνικοπολιτικών παραγόντων, ως προσδιοριστικών μεταγενεστέρως της πολιτικής των κρατών, είναι η δημιουργία κατά τον 13ο αιώνα αστικών κέντρων(Παρίσι 200.000, Βενετία και Μιλάνο 400.000,Φλωρεντία 40.000). Η μείωσις κατά τον 14ο αιώνα και 15ο αιώνα του αστικού αυτού πληθυσμού συνεπεία των επιδημιών κυρίως της Πανούκλας(μαύρου χάρου) είχε ως αποτέλεσμα την οικονομική κατάπτωση και έτσι η μάζα των κοινωνικώς αδυνάτων άρχισε σιγά-σιγά να διογκούται .Η μάζα αυτή δεν είναι μεν ισχυρή να προστατεύση τα συμφέροντά της, έχει όμως με το μέρος της , την δύναμη των αριθμών οι οποίοι μεταβάλλουν διαρθρωτικώς τα κοινωνικά και οικονομικά δεδομένα.

Έτσι στις αρχές του ΙΖ’ αιώνος συναντάμε στην Αγγλία την « την περί ενδεών» νομοθεσία(POOR LAW ACT 1601)κατά την οποίαν ήταν καθήκον των τοπικών αρχών να προνοούν, για τα μέσα συντήρησης του ενδεούς, του ασθενούς κα του αστέγου. Εντός των πλαισίων της νομοθεσίας αυτής αντιμετωπίζονται και οι εν πολέμω παθόντες.

Η Τρίτη επομένως ιστορική περίοδος της εξέλιξης του θεσμού των συντάξεων, λήγει με την επιβολήν του κοινωνικού, του Διοικητικού και του οργανωτικού παράγοντος ως προσδιοριστικών του θεσμού των συντάξεων.

5.- Μέχρι τα τέλη του 17ου αιώνος , ως γνωστόν, κυριαρχούσε το δόγμα του θεικού δικαίου. Το κράτος, το δίκαιον, η πολιτική εξουσία, οι ηγεμόνες έλκουν την καταγωγήν τους εκ θεού, διότι δεν υπάρχει εξουσία εί μη μόνο από Θεού

Από τον 17ο αιώνα αρχίζει η επίδραση του φυσικού δικαίου το οποίο κυριαρχεί μέχρι και το 19ο αιώνα.

Ο MONTESQIEU με το γνωστό του βιβλίο “ LESPRIT DES LOIS” (1748)θέτει νέες βάσεις στη μελέτη της Πολιτείας και του Δικαίου, ίδια οι θεωρίες του περί ατομικών δικαιωμάτων , περί διακρίσεως των εξουσιών περί αντιπροσωπευτικής Κυβέρνησης, περί της υφής των νόμων, ασκούν βαθεία επίδραση στην πολιτική και νομική σκέψη. Σε αυτά πρέπει να προστεθή η επίδραση την οποία άσκησε ο Ρουσώ με τα έργα του.

Έτσι πλέον μετά από μια μακρά νεκρά περίοδο, αρχίζει να ωριμάζει η σκέψη επανεμφάνισης νόμω του θεσμού των κρατικών συντάξεων, υπό την επίδραση πλέον δικαιοπολιτικών παραγόντων.

Νομοθετική ρύθμιση του θεσμού των Κρατικών συντάξεων καίτοι μη συστηματική –έχουμε από το 18ο αιώνα. Στην Γαλλία με τον νόμο της 3/22 Αυγούστου 1790. Επακολουθεί ο βασικός νόμος της 18.4.1831 « περί στρατιωτικών συντάξεων»και της 9/6/1853 «περί πολιτικών συντάξεων». Με τους νόμους αυτούς οι κρατικές συντάξεις αποτελούν βάρος του Κρατικού Προυπολογισμού με επιβολή κρατήσεων προς ανακούφισή του.

Στην Ελλάδα θέμα συνταξιοδότησης των Κρατικών λειτουργών γεννάται το πρώτον το 1856 επί Κυβερνήσεως Βούλγαρη. Το 1861 επί Κυβερνήσεως Μιαούλη εγκρίνεται ο νόμος ΧΝΒ με τον οποίο συνίσταται ειδικό ταμείο με πόρους από κρατήσεις επί μισθών και με επιχορήγηση του Δημοσίου από τον Κρατικό Προυπολογισμό. Το 1877 το εν λόγω Ταμείο συνεχωνεύθη με το Δημόσιο Ταμείο το οποίο έκτοτε καταβάλλει τις συντάξεις των πολιτικών και στρατιωτικών υπαλλήλων από τον Κρατικό Προυπολογισμό διατηρηθεισών των κρατήσεων, οι οποίες κατά χρονικά διαστήματα κατηργούντο, επανεφέροντο, κατηργούντο κ.ο.κ.

Στην Ελλάδα συστηματική νομοθετική ρύθμιση γίνεται το πρώτον με το Π.Δ. της 31/10/1935 « περί απονομής των πολιτικών και στρατιωτικών συντάξεων» το οποίο ως πρότυπο είχε τους Γαλλικούς νόμους της 18/4/1831 και 9/6/1853 (Εισαγώμενο σύστημα υπολογισμού,υπολογισμό της συντάξεως σε πεντηκοστά)Λίγο αργότερα ο Βασικός αυτός νόμος υπέστη σωρεία τροποποιήσεων(Μέχρι το 1950 εν συνόλω 120 με ισάριθμα νομοθετήματα).

Σημειωτέον ότι το σύνολον σχεδόν των τροποποιήσεων αφεώρα το σύστημα υπολογισμού των συντάξεων(συντάξιμος μισθός, συντάξιμος υπηρεσία, ποσόν συντάξεων, προσαυξήσεις κ.ο.κ.).

Το 1951 καταρτίζεται ο Α.Ν. 1854/51 «περί απονομής πολιτικών και στρατιωτικών συντάξεων».

Παρά την ουσιαστική βελτίωση των συντάξεων εν γένει και ο Κώδιξ αυτός διατήρησε το αυτό σύστημα υπολογισμού των συντάξεων σε πεντηκοστά. Και η τύχη του νέου Κώδικος δεν ήτο διαφορετική. Μέχρι το 2010 υπέστη άνω των 500 τροποποιήσεων με ισάριθμα νομοθετήματα ή κανονιστικές πράξεις.

Οι τροποποιητικές διατάξεις αφορούσαν πλασματική μεγέθυνση του χρόνου συντάξιμου υπηρεσίας , του συντάξιμου μισθού, των προσαυξήσεων επ’ αυτού, του ποσού συντάξεως κ.ο.κ..

Η πανσπερμία διατάξεων που τροποποίησαν τον Α.Ν.1854/51 κωδικοποιήθηκαν με το αριθμ.166/2000 Προεδρικό Διάταγμα.

Επακολούθησαν νέες τροποποιητικές διατάξεις με επακόλουθη νέα κωδικοποίηση με τα Προεδρικά Διατάγματα 108/2007 (Κώδικας Πολεμικών Συντάξεων) και 169/2007 « Κώδικας Πολιτικών και Στρατιωτικών Συντάξεων».

Νεώτερες όμως διατάξεις περιόρισαν τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα, με κατάληξη τα απορρεύσαντα από το Μνημόνιο εξαμβλώματα τους Νόμους 3863/10 και 3865/10 που ήδη ισχύουν.

Γιώργου Εμμανουηλίδη

10η Σειρα

Διευκρίνηση

Τα ενυπόγραφα κείμενα δεν εκφράζουν κατ' ανάγκη το ΣΑΣ αλλά μόνο τον Συντάκτη.