Σύνδεση


          vraveysi sto megaro mousikis 2 vraveysi sto megaro mousikis

Γράφει ο Παναγιώτης Καράμπελας
Σμηναγός ε.α. - Επίτιμος Πρόεδρος Συλλόγου Αποφοίτων ΣΤΥΑ (ΣΑΣ)

Βόλος 7 - 11 - 2015

Αξιότιμε κ. Υπουργέ Εθνικής Άμυνας,
το γεγονός ότι επιτέλους αρμόδιος Υπουργός Εθνικής Άμυνας παραδέχτηκε πως η Πολιτεία πίκρανε τους αγωνιστές που συμμετείχαν στην επιχείρηση ΝΙΚΗ στην Κύπρο, πως δεν αναγνώρισε τη συμμετοχή τους και δεν απέδωσε την οφειλόμενη σε αυτούς τιμή, είναι ιδιαίτερα σημαντικό. Τόσο για όσους βρίσκονται ακόμη στη ζωή, όσο και για τις οικογένειες όσων ¨έφυγαν¨, με μεγάλο παράπονο, για την μέχρι τις ημέρες τους, αλλά και μέχρι σήμερα περίεργη αναλγησία της Πολιτείας.
Είναι αδιανόητο κάποιοι, για κάποιους λόγους, ΤΟΣΑ χρόνια να αποκρύπτουν ή και να παραχαράσσουν την ιστορία μας, παραλείποντας χρυσές σελίδες της, που ήρωες Έλληνες Αξιωματικοί έγραψαν με το αίμα τους ή και με την απαράμιλλη ανδρεία τους.
Η διαβεβαίωση ότι η Πολιτεία – έστω και τώρα – θα κάνει το χρέος της απέναντί τους, είναι το μνημόσυνο σε εκείνους που έχουν φύγει και το βάλσαμο σε εκείνους που απογοητευμένοι ένοιωθαν να ζουν σε μια άστοργη πατρίδα.
Ιδιαίτερη ικανοποίηση νοιώθω και προσωπικά, γιατί για 41 χρόνια, κάθε χρόνο την επέτειο της αποστολής αυτοκτονίας - έτσι την χαρακτήρισαν τότε διεθνή πρακτορεία - επανερχόμουν με σχετική αρθρογραφία, ελπίζοντας ότι κάποιος Υπουργός με εθνικές ευαισθησίες θα αναλάβει τις αναγκαίες πρωτοβουλίες και για την πραγματική ηθική αποκατάσταση, όσων αντίκρισαν το φλεγόμενο ουρανό της Λευκωσίας και δεν δείλιασαν, αλλά ¨όρμησαν¨ να ολοκληρώσουν την αποστολή τους. Με δεδομένο, μάλιστα, ότι συμμετείχα και προσωπικά ως ιπτάμενος μηχανικός σε ένα από τα πέντε αεροσκάφη NORATLAS - που για επιχειρησιακούς λόγους, δεν επιτράπηκε η απογείωση για Κύπρο - φοβούμενος ότι κάποιοι ενδεχόμενα θα έλεγαν ότι για ιδιοτελείς σκοπούς συνεχίζω τη σχετική αρθρογραφία, διευκρίνισα πολλές φορές και επαναλαμβάνω ότι ΔΕΝ επιθυμώ καμία ανάλογη τιμητική διάκριση, εφόσον δεν βίωσα όσα εκείνοι, που ολοκλήρωσαν επιτυχώς την παράτολμη αποστολή τους.
Η ιστορία έχει στερηθεί σημαντικότατου-μοναδικού κατορθώματος στη μεταπολεμική περίοδο. Ελάχιστοι έλληνες και κανένας Ίκαρος ή Τεχνικός δεν το πληροφορήθηκε, ούτε άκουσε και πάλι την αποστροφή του Τσώρτσιλ ¨ότι... οι ήρωες μάχονται σαν Έλληνες¨. Έτσι νόμιζαν ότι διαμορφώνεται ηθικό και πνεύμα αυτοθυσίας! Ακόμη και ο μοναδικός τύπος αεροσκάφους, που συμμετείχε μεταπολεμικά σε πολεμική αποστολή και έχει ειδικά προετοιμαστεί για το λόγο αυτό, ΔΕΝ εκτίθεται ακόμη στο Πολεμικό Μουσείο της Αεροπορίας, προβάλλοντας κάποιοι μη πειστικές αιτιάσεις!! Κύριε Αρχηγέ, το γνωρίζετε;
Εκτιμώ ότι, αφού και ο κ. Α/ΓΕΑ - προφανώς ευαισθητοποιημένος για αποκατάσταση της αδικίας αυτής - επισήμανε την ανάγκη απόδοσης τιμών στους αγωνιστές και προς τούτο αρχίζει τις σχετικές ενέργειες, ελπίζω να μην αργήσει η ημέρα εκείνη, γιατί φοβούμαι ότι θα το ξεχάσουν κάποιοι νεώτεροι πολιτικοί ή στρατιωτικοί ηγέτες. Ειλικρινά θα ήθελα να ζω τότε και να βρεθώ εκεί – ίσως και με όλα τα πληρώματα των πέντε αεροσκαφών που προανέφερα – για να χειροκροτήσω και να αγκαλιάσω τους ήρωές μας.
Κύριε Υπουργέ, Κύριε αρχηγέ, από καρδιάς, θερμά συγχαρητήρια.